Εκδήλωση 20-1-2024

Πραγματοποιήθηκε χθες Σάββατο 20-1-2024 στην αίθουσα του παλιού Παρθεναγωγείου, η εκδήλωση παρουσίασης του πρόσφατου βιβλίου του Δημ. Ευαγγελίδη "Η ΕΔΕΣΣΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ", το οποίο εκδόθηκε από τον Δήμο Έδεσσας σε συνεργασία με τις Εκδόσεις "Μπαρμπουνάκης" και την χορηγία του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Κωνσταντίνου Τασούλα.

Μετά το καλωσόρισμα του Προέδρου του Δ.Σ. του Συλλόγου "Βιβλιόφιλοι Έδεσσας" κ. Τρύφωνα Ούρδα και τον σύντομο πρόλογο της κας Δέσποινας Τσεχελίδου, Γραμματέα του Δ.Σ. του Συλλόγου η οποία είχε και τον συντονισμό της εκδήλωσης, ακολούθησε η παρουσίαση του βιβλίου από τον εκπαιδευτικό και συγγραφέα κ. Ιωάννη Παπαλαζάρου. Ακολούθως ο κ. Ευαγγελίδης αναφέρθηκε στο βιβλίο, με ιδιαίτερες αναφορές στο ζήτημα της αμφισβήτησης της υπάρχουσας ταύτισης Βεργίνα=Αιγές.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Βουλευτής Πέλλας κ. Διονύσιος Σταμενίτης, ο πρώην Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και νυν Βουλευτής Πέλλας κ. Γεώργιος Καρασμάνης, ο Βουλευτής Πέλλας κ. Βασίλειος Βασιλειάδης, ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Ιορδάνης Τζαμτζής,   οι Αντιδήμαρχοι του Δήμου Έδεσσας Ελένη Λαζάρου, Ιωάννης Τσακίρης, Ευάγγελος Τρυψιάνης, ο πρώην Δήμαρχος Έδεσσας κος Δημήτρης Γιάννου (η υλοποίηση της έκδοσης του παρόντος έργου ξεκίνησε με την παρότρυνσή του), καθώς και οι εκπρόσωποι του Στρατηγού-Διοικητή της ΙΙ Μεραρχίας και του Δντη της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πέλλας. 

Σημαντική ήταν και η παρουσία κατοίκων της πόλης μας, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, που ενδιαφέρονται για την Ιστορία και τον Πολιτισμό της Έδεσσας, τους οποίους ευχαριστούμε ιδιαίτερα.

 

Περί Αιγών...

Άρθρο μου στην χθεσινή "ΕΔΕΣΣΑΪΚΗ".

Περί Αιγών, τάφου Φιλίππου Β΄ και άλλων τινών…

Μέρος Α΄

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Μεγάλη δημοσιότητα δόθηκε πρόσφατα από το κυβερνητικό επιτελείο με την προώθηση πανηγυρικών ειδήσεων του τύπου «Αιγές: Εγκαινιάζεται το αναστηλωμένο ανάκτορο του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας», με αποτέλεσμα η ασύστολη παραποίηση της Ιστορίας να συνεχίζεται και να διαιωνίζεται.

Είναι οι Αιγές στην Βεργίνα;

Η ταύτιση Αιγών–Βεργίνας δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ με ατράνταχτα αρχαιολογικά τεκμήρια, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, παρά τους πακτωλούς χρημάτων που έχουν ξοδευτεί στην περιοχή. Υπάρχουν μόνον υποθέσεις και συλλογισμοί από κάποιες αόριστες ενδείξεις, του τύπου «ράβδος εις γωνίαν, άρα βρέχει».

Το βιβλίο του σημαντικού ιστορικού και ευρυμαθούς ομ. Καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας κ. Ιωάννη Τουλουμάκου: «Ιστορικά προβλήματα των τάφων της Βεργίνας» – Θεσσαλονίκη 2006, υπήρξε καταλυτικό ως προς την επιστημονική αμφισβήτηση της ταύτισης.

Στην απόρριψη της Βεργίνας συμφωνούν πλέον ολοένα και περισσότεροι ειδικοί, Έλληνες και ξένοι, παρά την επιμονή συγκεκριμένου πλέγματος συμφερόντων, από τουριστικούς πράκτορες μέχρι πανεπιστημιακούς, που έχουν συνδεθεί με τον χώρο της Βεργίνας.

Το άρθρο του Καθηγητή Κλασσικής Αρχαιολογίας του Α. Π. Θεσσαλονίκης κ. Παναγιώτη Β. Φάκλαρη, μέλους της πανεπιστημιακής ανασκαφής της Βεργίνας, που δημοσιεύθηκε στο «ΒΗΜΑ» στις 30-08-1998 με τίτλο «Ο τάφος του Φιλίππου: όνειρα και αλήθειες» εξακολουθεί να είναι επίκαιρο και χωρίς ουσιαστική απάντηση στις βασικές του αντιρρήσεις και προβληματισμούς, παρά την πάροδο δεκαετιών από την αρχική του δημοσίευση. Εξ άλλου, ο καθηγητής Π. Φάκλαρης δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Εκτός των άλλων, υπήρξε από το 1977 στενότατος συνεργάτης του Μανόλη Ανδρόνικου στις ανασκαφές της Βεργίνας. Υπήρξε μέλος της πανεπιστημιακής ομάδας που συνέχισε την επιστημονική έρευνα στον σημαντικό αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας. Συνεπώς η άποψή του για την θέση των Αιγών και συνακόλουθα του τάφου του Φιλίππου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.

Υπενθυμίζω ότι το 1968 ο Άγγλος ιστορικός, Νίκολας Χάμμοντ διετύπωσε την θέση ότι το βασιλικό νεκροταφείο των Μακεδόνων (άρα και οι Αιγές) βρισκόταν στην Βεργίνα. Πρότεινε, μάλιστα, ως τάφο του Φιλίππου (!) έναν μεγάλο μακεδονικό τάφο που ανέσκαψε ο Κ. Ρωμαίος το 1938 και στον οποίο βρέθηκε ένας μαρμάρινος θρόνος. Η θέση του Ν. Χάμμοντ για τις Αιγές υιοθετήθηκε, παρά τις αρχικές του διαφωνίες και από τον Μ. Ανδρόνικο, αλλά μετά τις ανακαλύψεις του 1977 στην Βεργίνα.

Όπως έχει τονίσει ο κ. Φάκλαρης:

«Η επιχειρηματολογία του Ν. Χάμμοντ είναι κατά την άποψή μου μη πειστική» και επισημαίνει ότι υπάρχει μία σημαντική τοπογραφική λεπτομέρεια, που δεν ελήφθη υπ΄ όψη από τους υποστηρικτές της άποψης Χάμμοντ. Αυτή η λεπτομέρεια είναι ότι οι Αιγές, σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές (Διόδωρος, Πτολεμαίος) βρίσκονταν στην Βοττιαία, δηλαδή στην περιοχή της Μακεδονίας που εντοπίζεται βορείως του Αλιάκμονα και ανατολικά του Βερμίου και όχι στην Πιερία όπου ήταν (και είναι) η Βεργίνα. Ο Αλιάκμων αποτελούσε, όπως εξ άλλου ήταν αναμενόμενο, το φυσικό σύνορο ανάμεσα στην Βοττιαία και την Πιερία. Πιθανές αλλαγές της ροής του Αλιάκμονα δεν θα επηρέαζαν την τοποθέτηση των Αιγών από τους αρχαίους συγγραφείς.

Την σημαντικότερη πάντως πληροφορία, κατά την άποψή μας, για την θέση των Αιγών την προσφέρει ο Ηρόδοτος, ο οποίος δίνει συγκεκριμένα τοπογραφικά στοιχεία. Αναφερόμενος στην πρώτη πόλη που εγκαταστάθηκε η βασιλική οικογένεια των Μακεδόνων, οι Αργεάδες Τημενίδες, γράφει:

«…Έτσι εκείνοι (τα τρία αδέλφια), φτάνοντας σε άλλη περιοχή της Μακεδονίας, εγκαταστάθηκαν κοντά στους λεγόμενους κήπους του Μίδα, του γιου του Γορδίου, όπου φυτρώνουν άγρια ρόδα που το καθένα τους έχει εξήντα πέταλα και η ευωδιά τους είναι ανώτερη από τα άλλα. Σε αυτούς τους κήπους, όπως διηγούνται οι Μακεδόνες, πιάστηκε σε παγίδα και ο Σειληνός. Πάνω δε από αυτούς τους κήπους υψώνεται ένα βουνό με το όνομα Βέρμιον αδιάβατο κατά την διάρκεια του χειμώνα. Μόλις κατάφεραν να εξουσιάσουν αυτήν την περιοχή, την χρησιμοποίησαν ως ορμητήριο για να κατακτήσουν και την υπόλοιπη Μακεδονία ...».

Το όρος Βέρμιον βρίσκεται πολύ βορειότερα της Βεργίνας και στην αρχαιότητα σαφώς ανήκε στην Βοττιαία.

Επί πλέον οι Αιγές, όπως είναι γενικά αποδεκτό, ιδρύθηκαν στο πρώτο μισό του 7ου αιώνα π.Χ. Συνεπώς είναι λογικό να περιμένουμε ότι τα αρχαιολογικά ευρήματα θα άρχιζαν από αυτήν την περίοδο και θα έφθαναν μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια. Όμως, στην Βεργίνα, τα ευρήματα αρχίζουν από τον 10ο αιώνα (φρυγική περίοδος) ενώ παρατηρείται ένα αρχαιολογικό κενό μεταξύ 650-550 π.Χ., δηλαδή ακριβώς στην περίοδο της πρώτης εξάπλωσης των Μακεδόνων. Αν και τίποτα δεν αποκλείει το κενό αυτό να καλυφθεί στο μέλλον, πρέπει να σημειώσουμε το εξής: Αναμφισβήτητο γεγονός παραμένει ότι δεν έχει βρεθεί ακόμη η παραμικρή αντικειμενική απόδειξη (επιγραφή, αφιέρωμα κλπ) που να ταυτίζει την Βεργίνα με τις Αιγές.

Ποια μακεδονική πόλη βρίσκεται επομένως στην Βεργίνα; Ο κ. Φακλάρης δέχεται την παλαιότερα διατυπωμένη άποψη ότι πρόκειται για την Βάλλα, η οποία αποτελούσε το θερινό ενδιαίτημα των Μακεδόνων βασιλέων, των στελεχών της βασιλικής Αυλής, των αρχόντων κ.ά. λόγω του σαφώς καλλίτερων κλιματολογικών συνθηκών της περιοχής. Και βεβαίως να μη ξεχνάμε ότι η τοπογραφία της περιοχής ήταν εντελώς διαφορετική από την σημερινή. Η πρωτεύουσα Πέλλα και η Βάλλα βρίσκονταν στις δύο απέναντι ακτές του θαλασσινού κόλπου (βορεινή και νότια) που υπήρχε τότε.

Η έλλειψη σχετικών επιγραφών, που θα έλυναν οριστικά το πρόβλημα, αναγκάζει τους ερευνητές να αναζητούν στοιχεία σε άλλα αρχαιολογικά ευρήματα, καθώς και στις σχετικές γραπτές πηγές. Μία από τις πηγές αυτές είναι η «Γεωγραφία» ή «Γεωγραφική Υφήγησις» του Κλαύδιου Πτολεμαίου. Ο μεγάλος αυτός Έλληνας γεωγράφος έζησε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 2ο αιώνα μ.Χ. και στο συγκεκριμένο έργο του παραδίδει τις συντεταγμένες περίπου 8.000 πόλεων και άλλων γεωγραφικών σημείων σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο, ανάμεσά τους και των Αιγών. Η «Γεωγραφία» του Πτολεμαίου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες επιστημονικές πραγματείες που μας σώζονται από την αρχαιότητα. Στο πρώτο από τα οκτώ βιβλία που την απαρτίζουν, ο γεωγράφος αναλύει με κάθε λεπτομέρεια τη μέθοδο που ακολουθεί για τους υπολογισμούς του.

Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι η μέθοδός του παρουσιάζει σε πολλά βασικά της σημεία εντυπωσιακές ομοιότητες με τη μέθοδο που ένας άλλος πρωτοπόρος στον κλάδο του επιστήμονας της αρχαιότητας, ο Θουκυδίδης, εκθέτει στην αρχή του δικού του έργου. Σε ό,τι αφορά το ζήτημα της θέσης των Αιγών, οι πληροφορίες των γραπτών πηγών που έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί αφορούν είτε χρησμούς και μυθικές παραδόσεις, είτε ιστορικά μεν γεγονότα που συνέβησαν στις Αιγές, η περιγραφή των οποίων όμως δεν προσφέρει καμία ένδειξη για τη θέση της πόλης. Αντίθετα, η «Γεωγραφία» του Πτολεμαίου είναι το μοναδικό κείμενο από όσα διαθέτουμε που αναφέρεται ευθέως στο θέμα και το οποίο είναι προϊόν καθαρά επιστημονικής έρευνας. Πρόκειται μάλιστα για τον πρώτο -και μοναδικό- στην ιστορία ψηφιακό προσδιορισμό της θέσης των Αιγών που μας είναι γνωστός.

Oι Αιγές στον Πτολεμαίο

Στο τρίτο βιβλίο της «Γεωγραφίας» του ο Πτολεμαίος ασχολείται με τις πόλεις της Ελλάδας κατά περιοχές. Στον κατάλογο της Ημαθίας οι τέσσερις τελευταίες πόλεις που αναφέρονται είναι η Έδεσσα, η Βέροια, οι Αιγές και η Πέλλα.

Όπως έχει αναφερθεί:

«Πρέπει να σημειωθεί ότι ο υπολογισμός ενός αταύτιστου τόπου του πτολεμαϊκού αρχείου δεν μπορεί να γίνει σε κάθε περίπτωση με τον ίδιο βαθμό βεβαιότητας, καθώς εξαρτάται σημαντικά από τον αριθμό και τη μεταξύ τους σχέση γνωστών τόπων που αναφέρονται γύρω από αυτόν. Στην περίπτωση των Αιγών, το ευτύχημα είναι ότι ο Πτολεμαίος δίνει τις συντεταγμένες τριών γνωστών κοντινών πόλεων, της Έδεσσας, της Βέροιας και της Πέλλας. O υπολογισμός της θέσης των Αιγών είναι λογικό να γίνει με βάση τις σχετικές μεταξύ τους θέσεις των τριών αυτών πόλεων, αφού ο Πτολεμαίος αφήνει να εννοηθεί ότι η θέση ενός τόπου υπολογιζόταν κυρίως με βάση τους κοντινούς του. Αυτό που πρέπει εμείς να κάνουμε είναι να τοποθετήσουμε τις τρεις αυτές πόλεις και τις Αιγές σε έναν κάνναβο, σύμφωνα με τις συντεταγμένες του Πτολεμαίου και μετά να μετασχηματίσουμε τον κάνναβο αυτό με βάση το σύγχρονο χάρτη, για να δούμε πού εντοπίζονται σ’ αυτόν οι συγκεκριμένες πόλεις. Μετά τη διαδικασία αυτήν και την προβολή των πόλεων κατά τον Πτολεμαίο πάνω στο σύγχρονο χάρτη, προκύπτει ότι ο γεωγράφος αφενός προσδιόρισε με εντυπωσιακή ακρίβεια τις τρεις πόλεις Έδεσσα, Βέροια και Πέλλα και αφετέρου εντόπισε τις Αιγές περίπου 14 χλμ. νοτιοδυτικά της Βεργίνας, στην περιοχή της Λευκόπετρας Ημαθίας».

(Συνεχίζεται)

 

Νέες κυκλοφορίες

Μόλις κυκλοφόρησε...

Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη: ΣΥΝΟΨΗ

ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΪΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ (500 π.Χ.)

σελ. 230

Πρόλογος του συγγραφέα

Αρκετά συχνά αντιμετώπιζα, σε σχετικές συζητήσεις με φίλους και γνωστούς, ερωτήματα του τύπου: «Πότε εμφανίστηκαν οι πρώτοι άνθρωποι στην Ελλάδα;», «Ποιοι λαοί κατοίκησαν στην Ελλάδα πολύ παλιά;», «Έχω ακουστά για τους πολιτισμούς του Σέσκλου και του Διμηνιού στην Θεσσαλία. Τι ακριβώς πολιτισμοί ήσαν και πότε εμφανίστηκαν;», «Τι σχέση είχε ο Μινωϊκός με τον Κυκλαδικό και τον Μυκηναϊκό πολιτισμό;», αλλά και ακόμη πιο απλά όπως: «Έγινε πραγματικά ο Τρωικός πόλεμος και πότε;», «Μιλούσαν ελληνικά οι αρχαίοι Μακεδόνες;», «Πότε ιδρύθηκε το Βασίλειο της Μακεδονίας;», «Πώς προέκυψε το ελληνικό έθνος;».

Συνήθως τους παρέπεμπα σε κάποια συγκεκριμένα έργα Ελλήνων και Ξένων συγγραφέων, όμως αντιλήφθηκα ότι δεν επαρκούσε κάτι τέτοιο διότι η συντριπτική πλειονότητα αυτών των βιβλίων ήσαν εξειδικευμένα και προϋπέθεταν ορισμένες βασικές γνώσεις από τους αναγνώστες. Υπήρχε λοιπόν η ανάγκη για ένα εύχρηστο, συνοπτικό και απλογραμμένο κατά το δυνατόν βιβλίο, που θα απαντούσε σε πολλά παρόμοια ερωτήματα.

Θα επιχειρήσω λοιπόν, στο μέτρο του δυνατού, να παρουσιάσω αξιόπιστες επιστημονικές απαντήσεις στα ζητήματα αυτά και να εκθέσω στο αναγνωστικό κοινό τις πλέον σύγχρονες απόψεις ειδικευμένων επιστημόνων Ελλήνων και Ξένων, ώστε ένας μέσος αναγνώστης να σχηματίσει μια αρκετά σαφή εικόνα για την προϊστορία της χώρας μας, αλλά και για τα γεγονότα που συνέβησαν μέχρι το τέλος των Αρχαϊκών χρόνων (περίπου 500 π.Χ.).

Επί πλέον, έκρινα ότι πρέπει να συμπεριληφθούν και θέματα που θα καλύπτουν και τους περισσότερο απαιτητικούς αναγνώστες και τα οποία δεν είναι εύκολο να προσεγγίσει κάποιος χωρίς να καταφύγει σε εξειδικευμένα συγγράμματα, όπως προανέφερα.

Έδωσα μεγαλύτερη βαρύτητα και περιέλαβα περισσότερα στοιχεία και πληροφορίες για την ανθρώπινη εξέλιξη, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα δεδομένα της επιστημονικής έρευνας, ένα θέμα με σχεδόν ανύπαρκτη ελληνική βιβλιογραφία, καθώς και για την Νεολιθική περίοδο του ελλαδικού χώρου και την προηγηθείσα Παλαιολιθική, θέματα μάλλον «μυστηριώδη» και «εξωτικά» για τον μέσο αναγνώστη.

Υπάρχουν όμως και ενδιαφερόμενοι που θα επιθυμούσαν να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους χωρίς να αναγκαστούν καταφύγουν σε παιδαριώδη αναγνώσματα παραπληροφόρησης και ημιμάθειας όπως αυτά που προσφέρει η κακομεταφρασμένη ελληνική Βικιπαίδεια ή ξεπερασμένα αναξιόπιστα έργα όπως η διαβόητη «ελληνική προϊστορία» του μακαρίτη Γιάννη Πασσά, με την οποία δυστυχώς αμαύρωσε την τεράστια προσφορά του στην μόρφωση του ελληνικού λαού με την Εγκυκλοπαίδεια «ΗΛΙΟΣ».

Για τους αναγνώστες αυτής της κατηγορίας υπάρχει επαρκής πιστεύω ενημέρωση, αλλά και βιβλιογραφικές παραπομπές, των πλέον πρόσφατων επιστημονικών ευρημάτων και ανακαλύψεων τόσο για την εξέλιξη του Ανθρώπου, όσο και για την Παλαιολιθική και Νεολιθική περίοδο του ελλαδικού χώρου, ώστε να αποκτήσουν μια ευρύτερη και λεπτομερέστερη εικόνα των εξελίξεων.

Είναι ένα δύσκολο εγχείρημα που απευθύνεται σε αναγνωστικό κοινό «διαφορετικών ταχυτήτων» που οφείλω να ικανοποιήσω στο μεγαλύτερο δυνατόν ποσοστό. Είναι αναμενόμενο να υπάρξουν παράπονα είτε διότι σε κάποια σημεία είναι «πολύ επιστημονικό» είτε διότι παρέλειψα θέματα που κατά την γνώμη κάποιων θα έπρεπε να συμπεριλάβω.

Ελπίζω τελικά οι αναγνώστες να κρίνουν με επιείκεια την προσπάθεια, έχοντας υπ’ όψη ότι απαραίτητη προϋπόθεση υπήρξε η αποφυγή να καταλήξει το ανά χείρας έργο ένα πολυσέλιδο και ογκώδες βιβλίο, που θα ακύρωνε το αρχικό σκεπτικό.

Η τελική κρίση ανήκει ούτως ή άλλως στους αναγνώστες και είναι πάντα σεβαστή.

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Έδεσσα, Δεκέμβριος 2020

Περιεχόμενα

Προλογικό Σημείωμα σελ. 5

Πρόλογος του συγγραφέα σελ. 7

1. Εισαγωγή – Η γεωλογική διαμόρφωση σελ. 11

2. Η εξέλιξη του σύγχρονου ανθρώπου

(Homo sapiens) σελ. 15

3. Η Παλαιολιθική και η Μεσολιθική Εποχή σελ. 25

4. Η Νεολιθική Εποχή σελ. 47

5. Η Εποχή των Μετάλλων σελ. 73

6. Κυκλαδικός και Μινωικός Πολιτισμός σελ. 83

7. Το θαύμα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού σελ. 103

8. Οι εξελίξεις στον βορειοελλαδικό χώρο σελ. 113

9. Οι Σκοτεινοί χρόνοι σελ. 126

10. Η Αρχαϊκή περίοδος (700-500 π.Χ.) σελ. 143

11. Επίλογος σελ. 151

ΠΙΝΑΚΕΣ σελ. 155

Παραρτήματα σελ. 161

 

Βιβλία και συγγραφείς

Μια πολύ ενδιαφέρουσα και εξ ίσου πρωτότυπη εργασία της Κύπριας Αρχαιολόγου-Ιστορικού Σωτηρούλας Βασιλείου πάνω στις εικαστικές αναπαραστάσεις των αρχαιοελληνικών μύθων και ειδικότερα στο θέμα των ερωτικών αρπαγών θνητών από θεούς και ήρωες, που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο "Επιφανίου" της Λευκωσίας (2008).

Ένα ακόμη εξαιρετικό βιβλίο της Σωτηρούλας Βασιλείου με το πολυσυζητημένο θέμα των σχολικών εγχειριδίων Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού (Εκδόσεις "Επιφανίου", Λευκωσία, 2009).

Η Σωτηρία Βασιλείου γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1985. Είναι υποψήφια διδάκτωρ στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι αριστούχος πτυχιούχος και αριστούχος διπλωματούχος του παραπάνω Τμήματος και συγγραφέας των μονογραφιών: 1. Μυθολογικές ερωτικές αρπαγές σε αρχαία ελληνικά αγγεία, Λευκωσία 2008∙ 2. Τα εγχειρίδια Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού 1979, 1997, 2006, Λευκωσία 2009∙ 3. Το Ονομαστικόν στη Μακεδονία (1750-1900). Διαφωτισμός και Ονοματοδοσία, Θεσσαλονίκη 2012∙ 4. ΑΝΑΣΑΜΙΑ, Λευκωσία, 2013 και των επιστημονικών άρθρων (ενδεικτικά:) 1. «Το προσφυγικό ζήτημα μέσα από την εφημερίδα Φως της Θεσσαλονίκης (1922-1930)», Οι Πρόσφυγες στη Μακεδονία. Από την τραγωδία στην εποποιία, (Μίλητος: Αθήνα, 2009), 156-206∙ 2. «Τα δάνεια της Ελληνικής Επανάστασης», 1821 Η Γέννηση ενός Έθνους-Κράτους, τ. Δ΄, (ΣΚΑΙ: Αθήνα, 2010), 9-51. Επίσης, διηγήματα, δοκίμια και ποιήματά της έχουν βραβευτεί σε πανελλήνιους και διεθνείς διαγωνισμούς (Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδος, Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου, Πνευματικής & Ολυμπιακής Στέγης Δημητρίου Βικέλα Δήμου Βέροιας κ.ά.).

Το διήγημα της Σ. Βασιλείου "Πλειάς εν πλω" επιλέχθηκε και δημοσιεύθηκε στον τόμο με τα διηγήματα του Γ΄ Λογοτεχνικού Διαγωνισμού των "Βιβλιόφιλων Έδεσσας".

Ο Καθηγητής Στέφ. Μίλλερ στην Βέροια

«Οι Φίλοι του Βυζαντινού Μουσείου Βέροιας» οργανώνουν εκδήλωση στην οποία θα μιλήσει ο κ. Στέφανος Μίλλερ με θέμα «Οι Μακεδόνες στην αρχαία Νεμέα». Η διάλεξη θα δοθεί στην ελληνική γλώσσα, απευθύνεται σ’ όλους τους πολίτες και θα πραγματοποιηθεί στην ισόγειο αίθουσα του Βυζαντινού Μουσείου Βέροιας τη Δευτέρα 11 Οκτωβρίου στις 8.00 μ.μ. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την ευγενική υποστήριξη των επιχειρήσεων Παπαοικονόμου-Ville Elia. Ο Στέφανος Μίλλερ (S.G. Miller) είναι ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς αρχαιολόγους της εποχής μας.

Γεννήθηκε στο Goshen, Ινδιάνα των ΗΠΑ το 1942. Ολοκλήρωσε το πρώτο του πτυχίο στα Αρχαία Ελληνικά στο Wabash College και το διδακτορικό του στην Κλασική Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Princeton. Μετά από ανασκαφές σε διάφορες τοποθεσίες του αρχαίου ελληνικού κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Ολυμπίας και, για τέσσερα χρόνια, της Αρχαίας Αγοράς των Αθηνών, ξεκίνησε τις δικές του ανασκαφές στη Νεμέα το 1973. Κατά τα 36 χρόνια της εργασίας του στη Νεμέα, όχι μόνο διενήργησε ανασκαφές που έφεραν στο φως σημαντικά ευρήματα όπως το στάδιο όπου διεξάγονταν τα Νέμεα, αλλά δημιούργησε και αρχαιολογικό πάρκο, έκτισε το αρχαιολογικό μουσείο και οργάνωσε την έκθεσή του, ξεκίνησε την αναστήλωση του αρχαίου ναού του Δία, ενώ πρωτοστάτησε και στην αναβίωση των Νέμεων Αγώνων, που γίνονται από το 1996 κάθε τέσσερα χρόνια στο αρχαίο στάδιο με μεγάλη συμμετοχή τόσο από την τοπική κοινωνία, όσο και από όλο την Ελλάδα και το εξωτερικό. Κι όλα αυτά χωρίς κρατική βοήθεια, μόνο με χορηγίες και δωρεές από την Ελλάδα και την Αμερική. Ταυτόχρονα, υπηρετούσε ως καθηγητής Κλασικής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Berkeley, με εξαίρεση τα έτη 1982-87, όταν διετέλεσε διευθυντής της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.

Έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία και άρθρα σχετικά με τις ανασκαφές του στη Νεμέα, ενώ έχει γράψει και βιβλία που δεν αφορούν στη Νεμέα όπως π.χ. τα: The Prytaneion: its Function and Architectural Form (University of California Press 1978), Arete: Greek sports from ancient sources (V.C. Press 2004), Ancient Greek Athletics (Yale University Press 2004) και The Berkeley Plato (V.C. Press 2009).

Πρόσφατα εκδόθηκε στην ελληνική γλώσσα ένα πρωτότυπο παιδικό βιβλίο του με τίτλο: «Ο Πλάτων στην Ολυμπία», που αναφέρεται στην παιδική ηλικία του σπουδαίου φιλοσόφου.

Έχει ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, έχει τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας ως Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής, έχει αναγνωριστεί ως «πρόσωπο της Εβδομάδας» από το αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι ABC το 2004 κ.λπ.

Ο κ. Μίλλερ έχει συνδέσει το όνομά του –εκτός των άλλων- με τη διεθνή επιστημονική υπεράσπιση της ελληνικότητας της Μακεδονίας και την προσπάθεια μη χρήσης του ονόματός της από την FYROM. Είναι γνωστές, για το θέμα αυτό, οι επιστολές που έστειλε σε επίσημη διεθνή επιστημονικά περιοδικά, αλλά και στον πρόεδρο των ΗΠΑ κ. Ομπάμα και κυβερνητικούς Αμερικανούς αξιωματούχους (22-1-2009).

Πηγή: http://www.laosver.gr/

(Βλ. και ανάρτηση http://vivliofiloi.blogspot.com/2010/03/blog-post_27.html)

«Το Τηλεσκόπιο του Χρόνου»

Εκδόσεις ΑΛΔΕ Νοέμβριος 2008 (σχήμα : 14Χ21) Σελ:316

Έχετε ασχοληθεί με τον περίφημο Υπολογιστή των Αντικυθήρων; Ευκαιρία να διαβάσετε για τις ...μυθιστορηματικές του προεκτάσεις στο "Τηλεσκόπιο του Χρόνου"!

Αντιγράφω σχετική βιβλιοκριτική:

"Το ντεμπούτο της στην Ελληνική πεζογραφία κάνει η συγγραφέας Γεωργία Χιόνη με το πρώτο της μυθιστόρημα «Το Τηλεσκόπιο του Χρόνου» με υπότιτλο «Τα μυστικά σύμβολα του μηχανισμού των Αντικυθήρων».

Το μυθιστόρημα, μέρος του οποίου διαδραματίζεται στην όμορφη Χίο, πέρα από την ενδιαφέρουσα πλοκή έχει και επικαιρότητα, αφού σύγχρονοι αρχαιολόγοι και ερευνητές, ασχολούνται στις μέρες μας με τις δυνατότητες που παρείχε ο μηχανισμός για τη δημιουργία χαρτών και άλλες πολύπλοκές εφαρμογές.

ΚΩΔΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ των ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΣΤΡΟΝΟΜΩΝ, ΠΟΥ ΓΙΑ ΑΙΩΝΕΣ ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΟ ΒΥΘΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΑΝΑΣΥΡΟΥΝ ΑΡΧΑΙΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΘΕΙ ΕΝΑ ΚΥΝΗΓΗΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΩΝ.

Ένας άγνωστος άνδρας ειδοποιεί την αρχαιολόγο Ιωάννα Παππά ότι ανακάλυψε τα απομεινάρια ενός αρχαίου τηλεσκοπίου, που έχει ίδια σύμβολα με αυτά του Υπολογιστή των Αντικυθήρων. Μετά από έρευνες προκύπτει ότι όντως πολλά από τα σύμβολα στο τηλεσκόπιο είναι ίδια. Το ενδεχόμενο τα σύμβολα και η αποκρυπτογράφησή τους να οδηγούν στο χαμένο Αστρικό Χάρτη του Ίππαρχου, ανατροφοδοτεί το ενδιαφέρον των επιστημόνων για τις γνώσεις των αρχαίων γύρω από το σύμπαν. Καθώς εξελίσσεται η δράση του μυθιστορήματος ένα σχέδιο κλοπής του υπολογιστή από διεθνή κυκλώματα αρχαιοκαπηλίας, ένας γοητευτικός αστυνομικός και το ταξίδι στα βάθη των αιώνων, στη χαμένη γνώση, μετατρέπουν την υπόθεση σε ένα συναρπαστικό αστυνομικό θρίλερ.

Περιεκτικό και συναρπαστικό Αστυνομικό Μυθιστόρημα Κρατάει το ενδιαφέρον και τη φαντασία σε εγρήγορση μέσα από την πλοκή του ξεναγεί τον αναγνώστη στα βάθη των αιώνων".ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Γεωργία Χιόνη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, μεγάλωσε στην Καβάλα και ζει στην Αθήνα. Τελείωσε Νομική Σχολή. Έκανε δύο μεταπτυχιακά στη Γερμανία και διδακτορικό(PhD) στην Ιταλία. Έχουν δημοσιευτεί επιστημονικές μελέτες της. Έχει δημοσιευτεί ένα διήγημά της σε συλλογικό έργο. Έχει γράψει σενάρια για κόμικς και ένα θεατρικό έργο. Επίσης σκιτσογραφεί. «Το Τηλεσκόπιο του Χρόνου» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

Δ.Ε.Ε.