Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Για την σπουδαία δουλειά του Εδεσσαίου Σάκη Τότλη πάνω στην θεωρία των ονείρων και την διεθνή της αναγνώριση είχαμε αναφερθεί παλαιότερα εδώ: http://vivliofiloi.blogspot.gr/2011/10/blog-post.html. 

Ο συγγραφέας, λογοτέχνης και φίλος Σάκης Τότλης επανέρχεται με μια ενδιαφέρουσα αποτίμηση της προσπάθειάς του.

ΔΕΕ

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ 

ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Του Σάκη Τότλη

Έχω περισσότερα από 25 χρόνια που απασχολούμαι εντατικά με μια μέθοδο δημιουργίας και ερμηνείας των ονείρων χωρίς να έχω φτάσει πουθενά, σε κανένα αξιόλογο τελικό αποτέλεσμα και αναρωτιέμαι γιατί;  Γιατί εγώ έχω ισχυρούς λόγους να πιστεύω ότι έχω απόλυτο δίκιο.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Η ερμηνεία μου είναι πολύ καλή και απόλυτα σωστή και εγώ δεν έχω απολύτως καμιά αμφιβολία, γιατί την έχω πιστοποιήσει από πολλές πλευρές (Αφού αυτή έχει ήδη δημοσιευτεί σε ένα καλό και έγκυρο αμερικάνικο επιστημονικό περιοδικό, το North American journal of medicine science NAJMS, έχει εκδοθεί και στην Ελλάδα από το επιστημονικό περιοδικό Archaeology and Science του ομίλου Λαμπράκη, έχει εκδώσει ακόμη και η αμερικάνικη αποθήκη φαρμακολογίας μια ανακοίνωση για το θέμα, έχει εκδώσει κι ένα βιβλίο μου το Ανοιχτό πανεπιστήμιο,  στις ΗΠΑ της Αμερικής Ν.Υ.).

Γιατί  όμως κανείς άλλος δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μια  σωστή μέθοδο, για το πώς ακριβώς και γιατί ακριβώς συμβαίνουν τα όνειρα; Αυτό με τρώει εμένα!...

ΚΑΙ  ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Οι απαντήσεις που δίνω εγώ οπωσδήποτε σε αυτό το ερώτημα είναι ότι:

Δεν την καταλαβαίνουν, σε κάτι που οπωσδήποτε πρέπει να φταίω κι εγώ που δεν μπορώ να τους δώσω να καταλάβουν τι εννοώ, εντάξει. Αλλά πιστεύω επίσης ότι δεν είμαι και άσχετος στις εξηγήσεις, συγγραφέας είμαι και κατά τεκμήριο καλός στις προφορικές και γραπτές και γενικά στις λεκτικές εξηγήσεις. Επομένως πρέπει οπωσδήποτε να συμβαίνει και κάτι άλλο εδώ.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ

Ψάχνοντας μανιωδώς επί δεκαετίες γι’ αυτό το «κάτι άλλο» το  μυαλό μου ήρθε και ακούμπησε σε μια πιθανή αιτία.

Ο λόγος που κάνει τη θεωρία μου δυσεξήγητη και δυσκολοχώνευτη είναι ότι στηρίζεται στη δράση της ενέργειας, μια υπόθεση απείρως συνηθισμένη και μπανάλ, αλλά και κάτι που οι περισσότεροι άνθρωποι είτε αγνοούν παντελώς τις πραγματικές δυνατότητες στη δράση της ενέργειας. (Έχω εμπλακεί σε άπειρες διενέξεις με πολλούς «φιλοσόφους» γι αυτά τα θέματα στο σάϊτ της ελληνικής φιλοσοφίας) και μπορώ να γνωρίζω πολύ καλά,  ότι οι περισσότεροι, είτε απλά δεν τις πιστεύουν (δεν πιστεύουν σε κάτι αθώρητο και αθόρυβο και παντελώς άγνωστο δηλαδή, για όλα μας τα αισθητήρια) και πως είναι δυνατόν να πιστέψουν μετά  και στις εξηγήσεις που τους δίνεις για μια τόσο δυσκολοχώνευτη υπόθεση όπως είναι η δημιουργία και η ερμηνεία των ονείρων, χρησιμοποιώντας ως βάση μια τόσο δυσκολοχώνευτη πραγματική δύναμη ή δυνατότητα, την ενέργεια;

Διπλό εμπόδιο δηλαδή: να προσπαθείς να εξηγήσεις ένα τόσο στριφνό θέμα, όπως η δημιουργία και ερμηνεία των ονείρων,  χρησιμοποιώντας μια τόσο στριφνή και άγνωστη εν πολλοίς δύναμη ή δυνατότητα, την ενέργεια.

Τρέχα γύρευε δηλαδή!...

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ; (τριπλό εμπόδιο)

Υπάρχει και μια ακόμη δύσκολη παράμετρος, ποιος είμαι εγώ  πρώτα πρώτα; Ποιο είναι το κύρος μου και τα εχέγγυα που έχει αυτό, γιατί εγώ δεν είμαι σπουδαγμένος ψυχολόγος, ούτε έχω καμιά επίσημη σχέση απολύτως με αυτά τα θέματα.  

Εγώ είμαι απλά ένας συγγραφέας σπουδαγμένος ηλεκτρονικός και καλός μάλιστα, αφού ήμουν ο μόνος στη σειρά μου που πήρα πτυχίο και με πολύ καλό βαθμό μάλιστα και μπορώ να πω ότι κατέχω πολύ καλά τη θεωρία της ενέργειας, αν και η σχολή που έβγαλα τελικά ήταν η Σ.Ε.Τ. ΤΗΛ (Σχολή Εκπαίδευσης Τεχνητών Τηλεπικοινωνίας), η καλύτερη ηλεκτρονική σχολή εκείνο τον καιρό στην Ελλάδα, αλλά μια στρατιωτική Σχολή παρ’ όλ’ αυτά. Tην ίδια θεωρία την έχω περάσει και από μιαν άλλη σχολή στην Αμερική, από την αμερικάνικη ΣΕΤΤΗΛ δηλαδή,  στο Fort Mοnmouth USA, το 1968.

Η ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΟΥ

Κι εδώ έφτασα σε ένα σημείο (στην έλλειψη σχετικών σπουδών) που μου κάνει κλικ, αλλά εγώ είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι δεν θα κάνω πίσω ποτέ κι ούτε μπορώ να πάψω να διεκδικώ ένα δίκαιο που πιστεύω ότι μου ανήκει οπωσδήποτε, αφού πιστεύω πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι αναλύσεις μου είναι σωστές, ολόσωστες και δεν αναγνωρίζω κανένα άλλο δίκαιο πάνω από αυτό ποτέ και από πουθενά.

Με δυο λόγια, εγώ πιστεύω απόλυτα ότι οι αναλύσεις που προτείνω πρέπει να καταρριφθούν μόνο αν είναι λανθασμένες και απολύτως ποτέ για κανέναν άλλον λόγο απολύτως και μέχρι τώρα κανείς δε έχει βγάλει λανθασμένες αυτές μου τις αναλύσεις. Αντιθέτως μάλιστα πολλοί και καλοί επιστήμονες είναι που τις κατάλαβαν και τις δέχτηκαν.

Για να αναφέρω πρώτον τον κύριο Χρήστο Δούμτση ιατρό παθολόγο στην Έδεσσα που έχει καταβάλει πολλές, αν και ανευόδοτες μέχρι σήμερα προσπάθειες για την κατευόδωση του έργου μου στο οποίο ειλικρινά πιστεύει με ζήλο.

Ως δεύτερο με θετική στάση και γνώμη για τις θεωρίες μου αυτές μπορώ να αναφέρω οπωσδήποτε τον κύριο Γαβριήλ Πεντζίκη, πολύ γνωστό συγγραφέα από τη Θεσσαλονίκη που με κάλεσε στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη και έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τα γραπτά μου, με  κράτησε στο σπίτι του να τα διαβάζω επειδή όπως μου είπε ήταν πολύ γέρος και δεν έβλεπε πια να τα διαβάσει και κάλεσε ο ίδιος γυναίκα μου στο τηλέφωνο να την παρακαλέσει να μείνω μαζί του ως αργά το βράδυ, ως το τελευταίο τρένο για την Έδεσσα.  Ξαφνικά όμως μας άφησε χρόνους πολύ γρήγορα κι αυτός και ούτε πρόλαβα να του δώσω το τελευταίο δώρο  που του είχα πάρει από τη Ρόδο, ένα ωραίο σφουγγάρι.

Υπάρχουν και ορισμένες αντιρρήσεις σε αυτές από διάφορους ψυχίατρους, αλλά κανείς δεν με έπεισε καθόλου απολύτως ότι είχε δίκαιο, αλλά θα τους αναφέρω λεπτομερώς.

ΝΙΚΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

 Πρώτο αντιρρησία οφείλω να αναφέρω τον Νίκο Αγγελίδη έναν πολύ σοβαρό φίλο ψυχίατρο στον οποίο τις έδειξα και αντιμετώπισα φοβερές αντιρρήσεις αρχικά, περισσότερο επειδή φοβόταν, όπως μου ομολόγησε αργότερα μπροστά στην κάμερα, για το τι θα πουν οι άλλοι ψυχίατροι «πως δέχεσαι και πως μιλάς έτσι για τις θεωρίες ενός ανθρώπου για την ερμηνεία των ονείρων που δεν είναι σπουδαγμένος  ψυχολόγος;»

Άκου τώρα! Μια υπόθεση που φυσικά εγώ κατανοούσα οπωσδήποτε το λογικό της στήριγμα, αλλά και δεν το δεχόμουν καθόλου απολύτως.

ΥΠΑΝΑΧΩΡΗΣΗ

Οφείλω να αναφέρω επίσης όμως ότι στη συνέχεια αυτός δέχτηκε τις αναλύσεις μου και με μεγάλο ενθουσιασμό μάλιστα αφού μου έγραψε στη συνέχεια και κάτι θετικούς προλόγους σε ορισμένα έργα μου που δημοσίευσα από διάφορους εκδοτικούς οίκους. Και ιδίως τις δεχόταν οπωσδήποτε στις μεταξύ μας συζητήσεις. Μετά όμως αυτός πέθανε πολύ γρήγορα και έτσι έμεινε κι αυτή η υπόθεση στον αέρα.

Πάει κι ο Μάριος Μαρκίδης

Στη συνέχεια ήταν και  κύριος Μάριος Μαρκίδης, πολύ καλός ψυχίατρος και λογοτέχνης, που μου τον σύστησε ένας γνωστός μου εκδότης (.......) ως ειδήμονα. Αυτός είχε μια πολύ τεθλασμένη ανταπόκριση στα γραπτά μου που τα απέρριψε απερίφραστα στην αρχή σε ένα άρθρο του στην εφημερίδα Αυγή (στο οποίο του απάντησε ο Νίκος Αγγελίδης), ως τα γραπτά ενός άσχετου μη ειδήμονα (χωρίς καμία ουσιαστική ανταπόκριση στην ουσία των θεωριών μου δηλαδή), αλλά στη συνέχεια είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα αλληλογραφία μαζί του όπου φαινόταν πολύ πιο δεκτικός στα γραπτά μου, αλλά αλίμονο τον χάσαμε τελικά κάπως πρόωρα κι αυτόν, κι εγώ έμεινα με την παρ’ ολίγο πλήρη γραπτή αποδοχή των γραπτών μου από έναν ειδήμονα.

Η σημασία της επικοινωνίας

Γιατί πρέπει να το ομολογήσω ότι καμία σημασία δεν έχει τι λέει ο κάθε συγγραφέας, όσο καλές φιλοσοφικές ιδέες κι αν πιστεύει ότι αναπτύσσει στα γραπτά του ο ίδιος, αποκλειστική και βαρύνουσα σημασία έχει τι ακριβώς μπορεί και εισπράττει ο κάθε αναγνώστης. Ο κάθε συγγραφέας δηλαδή δεν είναι μόνο υπεύθυνος για όσα λέει ο ίδιος αλλά κυρίως για όσα εισπράττουν (καταλαβαίνουν) οι αναγνώστες. Κι αυτό κυρίως οι αναγνώστες οφείλουν να το πούνε και να το ομολογήσουν.

Σημασία, τελικά δηλαδή, έχει η επικοινωνία.

ΟΙ ΚΡΙΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

Υπεύθυνοι για την επικοινωνία ιδιαίτερα των λογοτεχνικών κειμένων είναι οι κριτικοί λογοτεχνίας φυσικά.

Ήταν λοιπόν δύο πολύ καλοί κριτικοί λογοτεχνίας, (Χριστιανόπουλος, Κούρτοβικ), που ήταν κάθετα αντίθετοι με τις θεωρίες μου περί ονείρων αλλά για άλλους λόγους  (τυπικούς θα έλεγα εγώ) αφού και οι δύο αυτοί λάτρευαν τα λογοτεχνικά γραπτά μου και οι κριτικές τους για τον Συνδυασμό κυρίως ήταν διθυραμβικές και των δύο, αλλά με ήθελαν καθαρό λογοτέχνη και καθόλου απολύτως ερμηνευτή ονείρων ή οποιασδήποτε άλλης θεωρητικής ιδέας.

Με άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε δηλαδή.

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΣΦΥΡΙΔΗΣ

Μετά στον κύκλο των καλών κριτικών ήταν και ο κύριος Περικλής Σφυρίδης, στενός προσωπικός φίλος του κύριου Χριστιανόπουλου και με την ίδια αρνητική στάση και άποψη κι αυτός που δεν ανεχόταν καθόλου τα γραπτά μου για τα όνειρα. Όπως σε μια δεδομένη στιγμή και μετά από την πιο θερμή μου διάλεξη στη Θεσσαλονίκη, στο σύλλογο αποφοίτων της φιλοσοφικής χολής του Αριστοτέλειου πανεπιστημίου, που μου την έκανε  ο κύριος Χρίστος Τσολάκης, γνωστός φιλόσοφος και καθηγητής Ελληνικών, όταν βρέθηκε ο κύριος Σφυρίδης παρέα με τον κύριο Χριστιανόπουλο και δύο γυναίκες σε μια ταβέρνα απέναντι από τον κινηματογράφο όπου έκανα τη διάλεξη και με αντιμετώπισαν εχθρικά, (Πάλι το όνειρο; Αμάν πια αυτό το όνειρο!...) μιλώντας για τις θεωρίες που μόλις εγώ είχα αναπτύξει σε ένα πολύ πυκνό και ενθουσιώδες ακροατήριο, οι οποίοι τις είχαν αποδεχτεί θετικά και με ενθουσιασμό όπως μου είπε  κύριος Τσολάκης ο ίδιος αργότερα σε μια διάλεξη που μας έδωσε στην Έδεσσα!... Λόγια όμως!.. Έπεα πτερόεντα!...

Για να μην αναφέρω εδώ ότι πολύ γρήγορα πέθανε και ο κύριος Τσολάκης και τον χάσαμε κι αυτόν!...

ΤΟ ΑΦΙEΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΡΤ

Ώσπου κύλισε ο καιρός και κατέφθασε στην Έδεσσα ο κύριος Σφυρίδης με ένα συνεργείο της ΕΡΤ και τον καλό σκηνοθέτη Τάσο Ψαρρά, να μου κάνουν ένα ντοκιμαντέρ αφιέρωμα, ως λογοτέχνη της Έδεσσας, ενώ εγώ  άλλα κύπελλα ονειρευόμουν.

Οι φίλοι της θεωρίας

Ομιλητές σε αυτό το αφιέρωμα ήταν δύο πολλοί καλοί φίλοι της θεωρίας μου (Σαμαντάς, Φυσικός Μ.Ε. και λυκειάρχης, Ευαγγελίδης, πρόεδρος βιβλιόφιλων Έδεσσας) και το αφιέρωμα αυτό βγήκε για πρώτη φορά επιτέλους με πυκνές αναφορές στη θεωρία των ονείρων, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ελάχιστα σχόλια είχαν γίνει από άλλους σε οποιοδήποτε έντυπο γι αυτήν.

Ο ενθουσιώδης Χρήστος Σαμαντάς ιδιαίτερα πιστός φίλος της  θεωρίας μου, (που με ακολουθούσε παντού στις περισσότερες  διαλέξεις μου) ήταν εξαιρετικά ενθουσιώδης και κάτι καταφέραμε να βγει προς τα έξω επιτέλους.

Απρόοπτο τέλος κι εδώ

Πολύ γρήγορα όμως ο κριτικός και καλός πεζογράφος κύριος Περικλής Σφυρίδης μου είπε ότι η ηλικιωμένη γυναίκα του διαγνώστηκε με προχωρημένο καρκίνο κι ότι είναι στα τελευταία της και υπέφερε πολύ και πλέον ο ίδιος είναι πολύ στενοχωρημένος και δεν είναι καθόλου ανοιχτός για λογοτεχνικά θέματα ή για οτιδήποτε άλλο παρόμοιο.

Πάει κι αυτό!...

 Το όνειρο τελικά

Τι ακριβώς όμως επαγγέλλεται η θεωρία μου τελικά ότι κάνει το όνειρο;

Θα το αναφέρω εδώ σε μια τελική και αναλυτική πλήρη φορά. Στο όνειρο η ψυχή μας αναπαριστά με εξαιρετική χωροχρονική και συναισθηματική ακρίβεια κάποιο πρόσφατο αρχικό συμβάν, (από την περασμένη μέρα το μακράν συνηθέστερο) που είχε διαφύγει την ακριβή αρχική μας ψυχική ανταπόκριση. Κάτι που μας είχε συμβεί πραγματικά δηλαδή στην πρόσφατη πραγματικότητα, αλλά είχε διαφύγει την προσοχή μας.

Αυτό δεν το ανέχεται καθόλου η ψυχή μας: να συμβεί κάτι στην πραγματικότητα γύρω της, αλλά αυτή να αποτύχει να το δει με ακρίβεια στο χώρο (που), στο χρόνο (πότε) και πως ένιωσε η ψυχή μας στη συγκεκριμένη περίπτωση (συναίσθημα) να ανταποκριθεί δηλαδή σε κάποιο ενεργειακό ερέθισμα, στο που, στο πότε, στο πως και γιατί ακριβώς.

Που, πότε, πως και γιατί ακριβώς;

Και αυτό ακριβώς προσπαθεί να ξανακερδίσει με κάθε λεπτομέρεια η ψυχή μας στο όνειρο, την τελική ακριβή ανταπόκρισή της σε κάποιο αρχικό ενεργειακό ερέθισμα, έστω και αναπαριστώντας την περίπλοκη συχνά αρχική κατάσταση με βολικά ψυχικά σύμβολα.

Αυτό το σημείο είναι εξαιρετικά δύσκολο να το καταπιεί ο καθένας και κατανοούμε ακριβώς τώρα τη δυσκολία κατανόησης του θέματος. Πως και γιατί η ψυχή μας δηλαδή μπορεί και αναπαριστά οπωσδήποτε και συμβολικά μάλιστα μια πρόσφατη πραγματική αρχική κατάσταση που συνέβη αλλά αυτή απέτυχε  ή απέφυγε να προσλάβει αρχικά στην πραγματικότητα.

Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΜΠΟΥΣΟΥΛΑΣ

Και η προφανής απάντηση για το πως καταφέρνει η ψυχή μας στα όνειρα να  παραστήσει με συμβολικό τρόπο τα πραγματικά αρχικά φαινόμενα είναι ότι η ψυχή μας στηρίζεται στα πραγματικά ενεργειακά δεδομένα για να μπορέσει να τα αναπαράγει και να τα αναπαραστήσει.  

Το λογικό παράδειγμα

Έχω ένα λογικό παράδειγμα που χρησιμοποιώ συνήθως: αν στην πραγματικότητα κινηθούν (ενέργεια) μπροστά μας ένα κόκκινο μήλο ανάμεσα σε δύο πράσινα και αποτύχουμε να τα δούμε καθαρά (επειδή ήταν σκοτάδι π.χ. ή επειδή κινήθηκαν με ταχύτητα κτλ) ή  αποφύγουμε να τα δούμε επειδή τα φοβηθήκαμε (π .χ. επειδή φοβηθήκαμε να μη μας πούνε ότι τα κλέψαμε η για οποιανδήποτε άλλη πιθανή ή απίθανη πραγματική αιτία) τότε θα τα δούμε αμέσως στο προσεχές μας όνειρο, αλλά με άλλη συμβολική εικόνα.  Θα δούμε π.χ. ένα κόκκινο ροδάκινο ανάμεσα σε δυο πράσινα να κινούνται μπροστά μας.

Στο όνειρο τα αντικείμενα θα είναι διαφορετικά (ροδάκινα στο όνειρο, αντί για μήλα που ήταν στην πραγματικότητα, λόγω του υποχρεωτικού ονειρικού συμβολισμού) αλλά θα είναι απολύτως παρόμοιες οι πραγματικές σχέσεις μεταξύ τους, θα είναι δηλαδή ένα κόκκινο αντικείμενο ανάμεσα σε δύο πράσινα οπωσδήποτε.

Η υποχρέωση

Είπαμε ότι για την ψυχή μας σημασία έχει να δούμε (βουλητικά) ακριβώς που, πότε, πως και γιατί συνέβη κάτι.

Η ψυχή μας οφείλει να αντιδρά βουλητικά ή αυτόματα οπωσδήποτε πάντα σε ότι συμβαίνει γύρω μας και εδώ γίνεται φανερή η τεράστια σημασία της ενέργειας στην οποία οφείλουμε πάντα να αντιδρούμε σωστά όλοι πάντα, στο που στο πότε στο πως και γιατί συμβαίνει κάτι, οτιδήποτε.

Η υποχρεωτική σωστή ανταπόκριση

Γι’ αυτό βλέπουμε τα όνειρα, για να ανταποκριθούμε σωστά τελικά οπωσδήποτε, έστω και μες στα ψεύτικα ονειρικά σύμβολα, αλλά με απολύτως πραγματικά σωστή ενέργεια, στο που, το πότε, το πώς και το γιατί.

Δηλαδή στο χώρο, στο χρόνο και στο συναίσθημα. Και ποτέ δεν γίνεται αλλιώς. Ποτέ απολύτως.-

  

Το παρόν κείμενο απεστάλη τις 12/01/2016 στα παρακάτω 10 άτομα που παρατίθενται εδώ αλφαβητικά:

1. Αγγέλης Κώστας

2. Ευαγγελίδης Δημήτρης

3. Κάμτσης Παναγιώτης

4. Νούρης Νίκος

5. Πρίμπας Γιώργος

6. Σαμαντάς Χρήστος

7. Σφυρίδης Περικλής

8. Σιώμος Γιώργος

9. Πρίμπας Γιώργος

10. Τουμανίδης Χρήστος

11. Τρυψιάνης Γρηγόρης

Σάκης Τότλης

Ένα κείμενο του Σάκη Τότλη

ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ

Η ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

ΜΕΣΑ ΜΑΣ  ΚΑΠΟΙΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΦΟΡΤΙΩΝ

ΜΕ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

H ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Εδώ και πολλά χρόνια έχω καταπιαστεί με μια θεωρία για την ερμηνεία των ονείρων και έχω γράψει πολλά βιβλία (“Χωροσυναίσθημα – μια ιδέα”, “12 Όνειρα 12 χωροσυναισθηματικές ερμηνείες” εκδόσεις Δελφίνι, “Ένα όνειρο και επτά δικηγόροι”, εξκδόσεις Πατάκης, «Ενέργεια – η πνοή στον πηλό», εκδόσεις e-bookshop.gr, «Ενέργεια – η μητέρα των πάντων», εκδόσεις e-bookshop.gr, «Το όνειρο ως χώρος, χρόνος κι συναίσθημα», εκδόσεις e-bookshop.gr, επίσης το ίδιο βιβλίο έχει εκδοθεί στα αγγλικά από τις εκδόσεις open science university NY USA και τις εκδόεις NAJMS , Northern American Journal of medical Sciences, μια έκδοση του πολύ σημαντικού Αμερικάνικου ιατρικού εκδοτικού οργανισμού Scopemed στο url:

http://www.najms.org/old/resourc, pdf+302-315+The+dream+as+space+time+and+emotion.pdf ,

-           Tο κείμενο αυτό το έχει αναρτήσει και η αμερικανική εθνική βιβλιοθήκη φαρμάκων PMC = US National Library of Medicine στο url:

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3336925/

-Tο έχω εκδόσει και από τις πανεπιστημονικές εκδόσεις του open science university publishers NY USA στο url:

http://www.openscienceonline.com/book/newreleases/978-1-941926-00-0 ).

Παράλληλα έχω κάνει και πολλές διαλέξεις με θέμα το όνειρο κυρίως στη βόρειο Ελλάδα: Έδεσσα, Βέροια, Γρεβενά, Καβάλα (Χρυσούπολη), Λαμία, Θεσσαλονίκη, Γιαννιτσά, Φλώρινα, Ολλανδία.

Οι διαλέξεις αυτές αλλά και οι προσπάθειες κατανόησης αυτού του πολύ στριφνού θέματος ήταν εξαιρετικά αποδοτικές επειδή με βοήθησαν να καταλάβω πολλά φιλοσοφικά  θέματα σε βάθος.

Ήταν πραγματικά ένα πολύ σημαντικό νοερό ταξίδι για μένα όλα αυτά τα τελευταία 25 χρόνια (από το 1990), γεμάτο με πολύ αξιόλογες φιλοσοφικές κατανοήσεις και θα ήθελα να αναφερθώ εν συντομία γι’ αυτά τα πολύ σημαντικά θέματα σε όλους όσοι θέλουν να με ακούσουν, όχι με τη σειρά που μου συνέβησαν, αλλά με τη σειρά αξιολόγησης της σπουδαιότητας του κάθε θέματος χωριστά.

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Έχω γράψει πολλά βιβλία με θέμα την ενέργεια. Επειδή η ενέργεια είναι κάτι που συμβαίνει πέρα από τις αντιληπτήριες δυνατότητες του ανθρώπου, δηλαδή την ενέργεια δεν την βλέπουμε και δεν την ακούμε, αλλά ούτε και την αντιλαμβανόμαστε ποτέ με οποιονδήποτε τρόπο, γι’ αυτό ο λογικός άνθρωπος, που λειτουργεί μέσα από τα αισθήματά του δεν την βλέπει ποτέ και ούτε καταλαβαίνει την ύπαρξή της, παρά την συνεχή παρουσία αλλά και τη πολύ σημαντική λειτουργία της, γι’ αυτό και όλοι έχουμε ισχυρότατη τάση να την αρνούμαστε, ορισμένοι με θυμό, αν και όλοι υπακούμε στις πολλές και συγκεκριμένες ανάγκες της οπωσδήποτε πάντα και μέχρι κεραίας.

Υπάρχουν όμως πολύ τρόποι που πιστοποιούν τη ύπαρξή της ενέργειας σε συλλογικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο. Εγώ έχω γράψει ένα πολύ σημαντικό βιβλίο (ΕΝΕΡΓΕΙΑ – η πνοή στον πηλό), ειδικά για την ενέργεια μέσα μας και πως αυτή γίνεται φανερή, ολοφάνερη θα έλεγα.

Σ’ αυτούς τους τρόπους θα εστιάσω εγώ τα επιχειρήματά μου αναγκαστικά.

1. Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ

Πως δημιουργεί και πως δημιουργήθηκε ο λόγος

Και ο τελευταίος αγράμματος οδηγός γνωρίζει πολύ καλά σήμερα, πως όταν έχει λυμένο  το χειρόφρενο και δεν βάλει πέτρες πίσω από τις ρόδες, το αυτοκίνητο θα το πάρει η κατηφόρα κι ας μην κατέχει καμιά αιτιολογία ο ίδιος για να εξηγήσει με λόγια το φαινόμενο και ας μην υποψιάζεται καν  τη δύναμη της βαρυτικής ενέργειας που επιδρά πάνω του και δεν μπορεί να την εξηγήσει με λόγια καθόλου απολύτως. Η πραγματικότητα δεν ακολουθεί υποχρεωτικά το λόγο αλλά αντίθετα ο αληθής λόγος ακολουθεί υποχρεωτικά πάντα την πραγματικότητα και την ενέργεια που εκλύεται πάντα πρώτη αναγκαστικά και οπωσδήποτε, αν και αόρατη και χωρίς ήχο ποτέ.

Στην αρχή είναι πάντα κάποιος θεός

Από τα αρχαία χρόνια ακόμα όλες οι μυθολογίες των λαών καταδεικνύουν κάποιον θεό ως δημιουργό του λόγου. Ερχόταν πολύ ευκολότερο στους ανθρώπους να ερμηνεύσουν όλα τα δύσκολα και ακατάληπτα φαινόμενα με φανταστικές θεϊκές παρεμβάσεις. Οι αρχαίοι Έλληνες πρώτα μίλησαν για τον Ερμή ως τον θεό που δίδαξε το λόγο στους ανθρώπους, υπόθεση που αργότερα απέρριψε παντελώς ο Επίκουρος, ο μεγάλος ρεαλιστής αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, ως ανυπόστατη και ακριβώς μεταφυσική. Οι χριστιανοί μετά μιλάν για τον Χριστό ως «λόγο του Θεού».

Στην πραγματικότητα, όπως μας λέει η επιστήμη σήμερα, παραμερίζοντας κάθε μεταφυσική θεϊκή παράμετρο, όλα δημιουργήθηκαν μέσα από εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης, φυσικής διαπάλης δηλαδή με την απλή ενέργεια. Και ο ίδιος ο λόγος, με τον οποίον εμείς οι άνθρωποι αποκτάμε γνώσεις και εκφράζουμε απόψεις για τα πάντα, δημιουργήθηκε εξελικτικά για να εκφράσει την ίδια απόλυτη υποχρέωση προς την ενέργεια, τη βασικότερη αιτία με την οποία συμβαίνουν τα πάντα, και αυτή η γενεσιουργός αιτία κατέληξε ασφαλώς, και αναπόφευκτα με την επαναλαμβανόμενη χρήση, ως το κυριότερο μέρος του λόγου.

Το κυριότερο μέρος του λόγου

Από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ακόμα πηγάζει η στιλπνή αλήθεια,  που αντέχει εξαιρετικά στο χρόνο και τη γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά, ακόμη και σήμερα και τη διδασκόμαστε όλοι  μας στο σχολείο, και τη λέμε αμέσως πολύ απλά όλοι, ότι το κυριότερο μέρος του λόγου είναι το ρήμα: οδηγώ, γράφω, παίζω, τρέχω, κλπ.

Γνωρίζουμε επίσης πάρα πολύ καλά όλοι, ότι ένα ρήμα πρέπει να υπάρχει πάντα και οπωσδήποτε σε οποιαδήποτε πρόταση, ότι δηλαδή δεν μπορεί να υπάρχει καμία πρόταση χωρίς κάποιο ρήμα, όπως και ότι ένα ρήμα μπορεί να σταθεί μόνο του και να αποτελεί μια πλήρη πρόταση στον εαυτό του: οδηγώ, γράφω, παίζω, τρέχω, κλπ.

Επομένως, το ρήμα περιέχει οπωσδήποτε και πλήρως στον εαυτό του ότι πιο βασικό και απαραίτητο υπάρχει για το λόγο ή για να εκφραστεί οτιδήποτε άλλο μπορεί να συμβεί λεκτικά στην πραγματικότητα.

Το ρήμα και η ενέργεια

Το ρήμα όμως εκφράζει ακριβώς και πάντα κάποια ενέργεια (πράξη, δράση): οδηγώ, γράφω, παίζω, τρέχω, κλπ. Ή ένα πάθος και μια κατάσταση εξαιτίας κάποιας συγκεκριμένης ενέργειας. Και όλα τα  άλλα μέρη του λόγου, (αντωνυμίες, επίθετα, επιρρήματα, κτλ), παίρνουν θέση και υπόσταση και νόημα και ρόλο σε μια πρόταση, ως υποκείμενα, αντικείμενα, κατηγορούμενα, προσδιορισμοί, κτλ, σε ακριβή σχέση πάντα με το βασικότατο ρήμα. Ποιος, που, πότε, πως ακριβώς και γιατί, έκανε κάτι, διευκρινίζοντας όλες τις ανάλογες λεπτομέρειες, που αφορούν πάντα τη βασική ενέργεια του ρήματος: οδηγώ, γράφω, παίζω, τρέχω, κλπ.

Επομένως, αφού ο βασικός λόγος και το βασικότατο ρήμα εκφράζουν πάντα κάποια ενέργεια, η ενέργεια είναι άμεσα και αυταπόδεικτα η μητέρα του λόγου, μέσα και τριγύρω μας, όπως είναι και η μητέρα για το κάθε τι πάντα και οπωσδήποτε, ακόμα και αν μας διαφεύγει παντελώς αυτή η αλήθεια και δεν τη γνωρίζουμε καθόλου, αλλά κατανοούμε πλήρως, ότι πρέπει όλοι να αντιμετωπίζουμε την ενέργεια με τη δέουσα σοβαρότητα και με απόλυτη και ξάστερη λογική και αλήθεια, χωρίς να απέχουμε ποτέ ούτε κλάσμα χιλιοστού από αυτήν, ούτε μέσα μας, ούτε τριγύρω μας.

Το ερώτημα:

Και εγείρεται αμείλικτο το ερώτημα εδώ ακριβώς:

Πως είναι δυνατό να αγνοούμε κάτι τόσο απαραίτητο όπως η ενέργεια και να μην πιστεύουμε καν την ύπαρξή της, αφού αυτή οδηγεί πάντα κάθε βήμα στη ζωή μας συνεχώς και αδιάλειπτα και στα μικρά και φαινομενικά ασήμαντα, όπως τα ηλεκτρόνια  ή τα απειροελάχιστα άτομα της ύλης και στα μεγάλα ή τεράστια, όπως η τύχη των άστρων και των ίδιων των  γαλαξιών;

Η αόρατη και σιωπηλή ενέργεια

Εμφανέστατα δηλαδή, μπορεί η ενέργεια να διαλανθάνει παντελώς πάντα της προσοχής μας, αφού δεν την βλέπουμε, ούτε την ακούμε ποτέ άμεσα αυτήν την ίδια, αλλά όταν αναλύσουμε κριτικά λίγο προσεκτικότερα τα πράγματα, αυτά  αποδεικνύονται διαφορετικότερα και πολύ σοβαρότερα από ότι καταλαβαίνουμε, πιστεύουμε και γνωρίζουμε συνεχώς όλοι.

Η μητέρα των πάντων

Η ενέργεια είναι η μάνα των πάντων, όπως το λέει πολύ γλαφυρά ο Λάο Τσε στο Τάο Τε Τσινγκ του, το περιβόητο βιβλίο του (τσινγκ), όπου μιλάει με πολύ ποιητικά φιλοσοφικό τρόπο για την Ενέργεια (Τάο) και τη Φύση (Τε).

☼

 2. ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Η ύπαρξη, η δράση και η λειτουργία της ενέργειας μου στάθηκε ο εντελώς απαραίτητος παράγοντας για να αντιληφθώ αρχικά και για να καταλάβω και να εξηγήσω στη συνέχεια την αιτία και τον τρόπο που συμβαίνουν τα όνειρα.

Η δική μου θεωρία για την ερμηνεία των ονείρων δηλαδή ήταν ακριβώς ο τρόπος που υπάρχει και λειτουργεί η ενέργεια, παράγοντας εξαιρετικά περίπλοκος, άγνωστος και παρεξηγημένος και παρεξηγήσιμος γι’ αυτό ακριβώς ήταν εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση να γίνει κατανοητή η θεωρία μου από την πρώτη αρχή, πιστευτή και παραδεκτή από όλους.

Ποτέ δεν φαντάστηκα όμως, ούτε εσείς πιστεύετε καν από την αρχή φαντάζομαι, πόσα θέματα εμπλέκονταν στην υπόθεση της ενέργειας με έναν πολύ συγκεκριμένο και συχνά πολύ παρεξηγήσιμο τρόπο.

Έπρεπε να τα βάλω ακόμα και με αυτόν τον ίδιο τον χριστιανισμό, γιατί οι Εβραίοι είχαν καταφέρει να εμπλέξουν την πολύ πραγματική αλλά αόρατη και άγνωστη εν πολλοίς ενέργεια, ως Άγιο Πνεύμα και ως θεό Ιεχωβά, κι εγώ, για να κάνω τη θεωρία μου πιστευτή έπρεπε να υποδομήσω αυτές τις ίδιες  τις χριστιανικές διδαχές, έπρεπε να τα βάλω δηλαδή και με όλο το τεράστιο οικονομικό μηχανισμό που είχαν στήσει οι παμπόνηροι λειτουργοί του Υψίστου και νέμονταν πονηρά χρησιμοποιώντας πολλά παρεξηγήσιμα κόλπα. Για φαντάσου που είχα μπλέξει!

Ακριβώς αυτό έπρεπε να κάνω όμως και αυτό κάνω στην ουσία από τότε, και πάω κόντρα σε όλους. Η Αλήθεια έχει εξαιρετική δυναμική που μου δίνει κουράγιο.

Το ντοκιμαντέρ

Για να αρχίσω το θέμα από μια νοηματικά λογική αρχή θα πρέπει να πω ότι τις μέρες αυτές δημοσιεύθηκε ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή μου από την τηλεόραση της ΕΡΙΤ PLUS, με σκηνοθέτη τον γνωστό Τάσο Ψαρά, γενική επιμέλεια Περικλής Σφυρίδης και αφηγητής Κ. Καστανάς.

Ήταν ένα καλό ντοκιμαντέρ που άρεσε σε πολλούς. Εκεί προς το τέλος του μάλιστα έκανα εγώ ο ίδιος  μια δήλωση που τώρα εκ των υστέρων μου φαίνεται ιδιαίτερα σημαντική, γιατί η όποια κατανόηση και αξιολόγηση οποιασδήποτε εμπειρίας είναι κάτι που μπορεί να μη συμβεί αμέσως αλλά μετά από μικρή ή και μεγαλύτερη καθυστέρηση και καμιά φορά ορισμένες αλήθειες γίνονται αποδεκτές μετά από ολόκληρους αιώνες μάλιστα.

 Η δήλωση

Είπα λοιπόν εκεί, ότι «αφού ο άνθρωπος έχει αναπτύξει μέσα από εκατομμύρια χρόνια συνεχούς και σταδιακής εξέλιξης το όνειρο ως μηχανισμό ενεργειακής (θυμικής) ανακούφισης και προσωπικής ψυχικής ηρεμίας, τότε θα πρέπει να σεβόμαστε και να τιμούμε με ευλάβεια και στην εγρήγορση αυτήν ειδικά την πολύ σημαντική αρχή της ενεργειακής εξισορρόπησης και της ψυχικής ηρεμίας, δεδομένα που φαίνονται εξαιρετικά σημαντικά για μας και για τη φύση την ίδια.»

Λίγοι όμως μπορούσαν να συλλάβουν με την πρώτη ματιά πόσα πολλά παίζονταν με  αυτή την αθώα δήλωση. Ως και αυτή η άφεση αμαρτιών που δίνει η εκκλησία, επί δικαίων και αδίκων ως το μέγιστο εκκλησιαστικό αγαθό. Για φαντάσου!...

Οι συμβουλές της εκκλησίας

Γιατί μας λέει η εκκλησία, ότι πρέπει να εξομολογούμαστε στον Ύψιστο για να μας συγχωρεί τα αμαρτήματά μας κάτι που θα μας ηρεμεί οπωσδήποτε.

Μας  προτείνει δηλαδή η εκκλησία την πραγματική ψυχική κάθαρση και ηρεμία μέσα από την πίστη και την πλήρη υποταγή μας σε έναν φανταστικό Θεό από το Ισραήλ, που η ίδια μας προτείνει και τον εκμεταλλεύεται αδίστακτα επί αιώνες.

Προτείνει δηλαδή πραγματική άφεση ορισμένων πραγματικών αμαρτιών από έναν φανταστικό Θεό, μια υπόθεση που παραδόξως λειτουργεί έτσι ακριβώς όλα αυτά τα χρόνια και ο Θεός να βάλει το χεράκι του.

Ποιος Ύψιστος;

Όμως, όπως συμβαίνει στην πραγματικότητα, που φαίνεται πολύ καθαρά πλέον, ότι δεν υπάρχει κανείς Ύψιστος από το Ισραήλ που να μας ακούει, ούτε πολύ περισσότερο να μας συγχωρεί.

Στην πραγματικότητα, (όπως φαίνεται πολύ καθαρά και με την απλούστατη λογική),  με αυτή την εξομολόγησή εμείς μόνοι μας βάζουμε σε κίνηση ή σε ακινησία την ψυχή μας και μόνοι μας καθαρίζουμε τα ενεργειακά φορτία που κουβαλάμε, χωρίς τη διαμεσολάβηση κανενός Υψίστου ή όπως θέλεις πες τον, αφού όλοι έχουμε πραγματικό πρόβλημα όταν λειτουργούμε αντίθετα από ορισμένες αρχές, γραπτούς ή ηθικούς νόμους, ενώ αντίθετα, όταν είμαστε νομοταγείς και σύμφωνοι με κάθε νόμιμο ή άτυπο εθιμικό δίκαιο κατορθώνουμε το μέγιστο αγαθό, που είναι όντως η ηρεμία της ψυχής μας.

Και όταν κάνουμε το σωστό ή δεν  κάνουμε τίποτα άλλο πονηρό, όπως μας υποδεικνύει πολύ πονηρά η εκκλησία, απλά διαχειριζόμαστε πολύ σωστά την ενέργεια μέσα μας, αλλά οι κληρικοί ποτέ δε λένε τίποτα για την ενέργεια την οποία ή δεν γνωρίζουν καθόλου ή επίτηδες αποσιωπούν και τηρούν σιγή ιχθύος γι’ αυτήν, αλλά μιλάν πονηρότατα για έναν φανταστικό Ύψιστο (στη δούλεψή τους, κι ας λένε αντίθετα ότι αυτοί οι ίδιοι είναι στη δούλεψη του Υψίστου) που όλα τα βλέπει και όλα τα καταλαβαίνει, χρησιμοποιώντας γι’ αυτό τον σκοπό λανθασμένα και πολύ ύποπτα ονόματα, σύμφωνα με τα ανομολόγητα συμφέροντά τους (Γιαχβέ, Άγιο πνεύμα, Άγγελοι, Χερουβείμ, Σεραφείμ, διάβολοι, τρίβολοι και δεν έχει τέλος).

Στην πραγματικότητα

Απλά όλοι μας γνωρίζουμε πολύ καλά, όπως είναι πολύ λογικό, ότι πρέπει καθημερινά να μην κάνουμε αδικίες και να μην κρατάμε αντεκδικήσεις και στείρες αποστάσεις από κανέναν άνθρωπο ποτέ, γιατί αυτά ακριβώς είναι που δημιουργούν  στην ψυχή μας πραγματικές ενεργειακές εντάσεις και το καταλαβαίνουμε και τώρα το ξέρουμε πολύ καλά όλοι.

Γιατί όταν δημιουργούμε αντιθέσεις και κόντρες με οποιονδήποτε αυτό λειτουργεί σε βάρος της ψυχικής μας υγείας και ηρεμίας, γιατί αυτό διεγείρει την ενέργεια μέσα στην ψυχή μας και δεν την αφήνει να ηρεμήσει.

Οι διαφορές με τους άλλους είναι στην πραγματικότητα διαφορές δυναμικότητας (και ενέργειας) μες την ψυχή μας, η οποία ψυχή μας είναι ένας λειτουργικός μηχανισμός λεπτομερειακής αντιγραφής και καταγραφής της ενεργειακής πραγματικότητας που εναποθέτει στη μνήμη μας κάθε μεγάλο, μικρό ή και ελάχιστο ακόμα πλεονασματικό ενεργειακό φορτίο, που απλά είναι ακριβώς πλεονασματικό, περιττό και ενοχλητικό και δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε.

Ο πραγματικός ψυχικός στόχος

Γιατί η ψυχή μας πάντα, συνεχώς και αδιάλειπτα διαχειρίζεται πραγματικά ενεργειακά φορτία στην πραγματικότητα (ακόμα και μέσα στα όνειρα), διαχειριζόμενη άμεσα εικαστικές ή λεκτικές εικόνες και έμμεσα συναισθήματα, τα οποία δεν είναι παρά θυμικά (ενεργειακά) φορτία.

 Κανένα απολύτως ενεργειακό φορτίο δεν ξεφεύγει ποτέ από τις μνημονικές μας καταγραφές και η μνήμη μας είναι ένας απόλυτος λογιστής προσωπικής καταχώρισης της κάθε καθημερινής μας βιωματικής πράξης και παράλληλα των ανάλογων, αλλά αόρατων θυμικών φορτίων, που αυτές οι πράξεις συνεπάγονται.

Έτσι κουβαλάμε οπωσδήποτε μέσα μας πάντα κάθε αντίθεση που δημιουργήσαμε ποτέ με οποιονδήποτε άνθρωπο ή ηθικό κανόνα και τα κουβαλάμε όλα μες στην ψυχή μας ως την τελευταία λεπτομέρεια, που τις καταχωρεί και τις θυμάται η  μνήμη μας ως ένα πολύ λεπτομερές και ακριβές ψυχικό GPS με κάθε λεπτομέρεια. Γι’ αυτό λέμε ότι κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει ποτέ από τον εαυτό του.

Η αταραξία

Στην πραγματικότητα τα ίδια ακριβώς μας λένε και οι μεγάλοι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, όπως ο Επίκουρος για παράδειγμα, ο οποίος ούτε και καυτός δέχεται ποτέ καμιά μεταφυσική κι ανεπιβεβαίωτη ερμηνεία των πραγμάτων απολύτως, αλλά λέει  απλά ότι ο ηθικός άνθρωπος είναι ήρεμος και ατάραχος ενώ ο ανήθικος και ανέντιμος άνθρωπος «πλήθος ταραχών γέμει», όπως το εκφράζει αυτός ο ίδιος.

 Η αταραξία της ψυχής μας είναι λοιπόν το μέγιστο αγαθό και κατά τον Επίκουρο, που ηρεμεί την ψυχή μας  και αυτή ακριβώς η ηρεμία της ψυχής μας είναι η υπέρτατη αξία που προπαγανδίζουν πάντα όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι και οι Μύστες των μεγάλων θρησκειών.

 Ακριβώς η  αταραξία και η γαλήνη της ψυχής μας. 

Αυτήν την αρχή εκμεταλλεύονται πάντα όλοι και είναι κατά τα φαινόμενα  ο μέγιστος ψυχικός στόχος, όπως πραγματικά είναι.

Αυτό ακριβώς πετυχαίνει πάντα και το όνειρο δωρεάν, αυτόματα και για κάθε άνθρωπο οπωσδήποτε και επαναληπτικά κάθε μέρα ή κάθε νύχτα ακριβέστερα.

Τα όνειρα

Από την εποχή του Φρόυδ ακόμα γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι μας, ότι τα όνειρα συμβαίνουν με καταφανώς ψεύτικα σύμβολα και είδωλα, αλλά εγώ ήξερα πολύ καλά πλέον ότι συμβαίνει και κάτι μέσα στα όνειρα που δεν είναι καθόλου μα καθόλου ψεύτικο αλλά πολύ πραγματικό και εξαιρετικά σημαντικό κατά τα φαινόμενα  και αυτό είναι ακριβώς η ενεργειακή εξισορρόπηση και ηρεμία της ψυχής μας.

Αυτή η διαχείριση και ο εφησυχασμός της ενέργειας με τα όνειρα μέσα μας είναι μια υπόθεση που δεν φαίνεται καθόλου μα καθόλου αμελητέα, και  θα έπρεπε να την τιμούμε πολύ περισσότερο από όσο κάνουμε τώρα, στην πραγματικότητα της εγρήγορσης εννοώ. 

Η ηρεμία της ψυχής μας, δηλαδή, είναι ένα αγαθό που θα έπρεπε να προσέξουμε πολύ ιδιαίτερα και ως κόρη οφθαλμού και θα έπρεπε να την έχουμε σε υψηλή προτεραιότητα στις καθημερινές μας επιλογές και συμπεριφορές. Τίποτε καθόλου απολύτως δεν μπορεί να αξίζει περισσότερο από την ενεργειακή εξισορρόπηση και την ηρεμία της ψυχής μας! Ψέματα;

Η σκέψη που θολώνει τα νερά

Βέβαια δεν μιλάμε εδώ για μια τέλεια, απόλυτη και μόνιμη ευτυχία, αλλά για μια κατάσταση που συμβαίνει επαναληπτικά και ανανεώνεται αυτόματα συνεχώς με κάθε όνειρο και δεν είναι καθόλου λίγα και αυτά που πετυχαίνει πρόσκαιρα το όνειρο, το οποίο είναι αυτόματα διαθέσιμο καθημερινά δωρεάν κι αυτόματα για κάθε άνθρωπο πάντα για να διαχειριζόμαστε με τα όνειρα κάθε προβληματική θυμική ενέργεια που διέλαθε από τα εσωτερικά κέντρα ενεργειακής διαχείρισης και λιμνάζει μέσα μας.

Βέβαια τα άκρως θεραπευτικά όνειρα συμβαίνουν δωρεάν, αυτόματα και για κάθε άνθρωπο οπωσδήποτε, αρκεί ο άνθρωπος να μην επεμβαίνει στη θεραπευτική λειτουργία του ονείρου με πρόχειρες, βιαστικές και λανθασμένες εκ των υστέρων σκέψεις, οι οποίες είναι κατά κανόνα οι μόνες που μπορούν να λειτουργήσουν λανθασμένα.

Γιατί η αντιληπτική συνείδηση του ανθρώπου λειτουργεί αυτόματα και υποχρεωτικά πάντα (ένα κόκκινο μήλο) για παράδειγμα όλοι θα το δουν υποχρεωτικά μες στο οπτικό τους πεδίο και μάλιστα θα το δουν υποχρεωτικά όλοι όσοι έχουν σωστή και υγιή όραση πάντα ως κόκκινο, αλλά οι σκέψεις που μπορεί να κάνει ο κάθε άνθρωπος γι’ αυτό το μήλο μπορεί να είναι διάφορες και ορισμένες υπερβολικά λανθασμένες.

Οι σκέψεις του καθένα μπορούν να είναι λανθασμένες (ή έντεχνα παραποιημένες) και να χτίσουν έναν ολόκληρο κόσμο πάνω σε μια αρχική λανθασμένη σκέψη, ότι κι αν πει αυτός και όπως και αν τις ονομάζει.

3. ΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ

Στις πολλές και διάφορες διαλέξεις που έχω κάνει εγώ για αυτή τη θεωρία του ονείρου ανά την Ελλάδα, διαπίστωσα αυτήν ακριβώς την καχυποψία κατά των ονείρων σε βαθμό που οι άνθρωποι να αμφιβάλουν καν για την θεραπευτική και ψυχικά βοηθητική λειτουργία των ονείρων.

 Γιατί, όταν λέω σε ένα ακροατήριο ότι το όνειρο βοηθάει την ψυχή μας να ηρεμήσει αυτόματα, πολλοί είναι έτοιμοι να μου αντιπαραθέσουν διάφορες αφηγήσεις τραυματικών ονειρικών  εμπειριών τους, όπου είδαν διάφορους τρομερούς εφιάλτες που τους φαίνονταν σαν δυσοίωνα σημεία ή προάγγελοι δυσμενών εξελίξεων γι’ αυτούς οπωσδήποτε, που τους ανησύχησαν και τους στενοχώρησαν σφόδρα.

Το ερώτημα:

Και πως μπορεί ένα όνειρο που σε ταράζει τόσο πολύ να λειτουργεί ακριβώς ως αρωγός της ψυχικής σου ηρεμίας; Αυτό πες μου!

Πως μπορεί δηλαδή ένας φοβερός εφιάλτης που σου κάνει τα νεύρα τσατάλια να βοηθάει την ψυχική σου ηρεμία;

Αυτό ήταν το συχνότερο και δυσκολότερο ερώτημα που είχα να αντιμετωπίσω πάντα στις συζητήσεις μου μετά τις διαλέξεις, όπου και αν τις έδωσα Βέροια, Γρεβενά, Καβάλα, Λαμία, Θεσσαλονίκη, Γιαννιτσά, Έδεσσα, Ολλανδία, Φλώρινα.

Ο προσεκτικός σχεδιασμός

Όμως για να διαφωτίσουμε επαρκώς αυτό το δύσκολο σημείο, ας σκεφτούμε κι ας αναλύσουμε λίγο προσεκτικότερα κάποια συγκεκριμένα κι αναντίρρητα δεδομένα του ονείρου.

Κατ’ αρχήν, το όνειρο συμβαίνει ακολουθώντας ένα πολύ προσεκτικό σχεδιασμό απομόνωσης της αντίληψης και της λογικής (της ψυχής μας δηλαδή)  από τον σουρεαλιστικό κόσμο των ονείρων, όπου ισχύουν και υπάρχουν άλλες προτεραιότητες, παντελώς διαφορετικές από τη λογική κανονικότητα.

Οι χωροχρονικά κατάλληλες εικόνες

Δηλαδή το όνειρο ενεργοποιεί πάντα κάποιες εικόνες ψεύτικες αλλά χωροχρονικά, και επομένως ενεργειακά, κατάλληλες πάντα να ενεργοποιήσουν κάποια λιμνάζοντα ενεργά θυμικά φορτία, (γιατί είναι πολύ γνωστό στη φυσική ότι η ενέργεια συμβαίνει πάντα σε σταθερό και συγκεκριμένο χώρο και χρόνο και όλοι μπορούν να θυμηθούν με εξαιρετική ακρίβεια πως ακριβώς, που και πότε τους συνέβη κάτι, οτιδήποτε, ακόμα και μέσα στα όνειρα που τα θυμούνται όπως τα θυμούνται. συχνά με εξαιρετικά χωροχρονικά δεδομένα).

Αυτό κάνει πάντα και αποκλειστικά το όνειρο. Ενεργοποιεί πάντα κάποιες ψεύτικες μεν εικόνες, αλλά χωροχρονικά κατάλληλες να ενεργοποιήσουν κάποια λιμνάζοντα θυμικά φορτία και να τα εκτονώσουν.

Η εγρήγορση

Ενώ η ψυχική δραστηριότητα στην εγρήγορση είναι μεγάλη πολύπλοκη και πολυσχιδής, είναι λογική πρώτα πρώτα και μπορεί να είναι αληθής και δεν πρέπει ποτέ να μπερδεύουμε τις μεν με τις δε.

Άλλο είναι η λογική δραστηριότητα στην εγρήγορση και εντελώς διαφορετική είναι η αυτόματη ψυχική δραστηριότητα στη διάρκεια του ονείρου και δεν έχουν απολύτως καμία σχέση μεταξύ τους.

Δηλαδή στην εγρήγορση μέγιστος αν όχι πρώτιστος και αποκλειστικός σχεδόν στόχος της ψυχής μας είναι να καταλάβει κάποιες εικαστικές ή λεκτικές πραγματιστικές εικόνες, υπάγοντάς τες σε κάποιο οικείο γνωστικό σύνολο, ενώ αντίθετα αποκλειστικός μπορούμε να πούμε στόχος του ονείρου είναι να εκτονώσει κάποιες λογικά ακατανόητες αλλά ενεργειακά κατάλληλες χωροχρονικά εικόνες.

Δηλαδή

Στην εγρήγορση ο νους πρώτιστα κατανοεί κάποια πραγματιστικά δεδομένα, ενώ στο όνειρο η ψυχή, και πιο συγκεκριμένα το θυμικό, κατά κανόνα χρησιμοποιεί κάποια παράλογα σύμβολα για να εκτονώσει και να ισορροπήσει η ψυχή μας στα ελάχιστα δυνατά ψυχικά φορτία, ει δυνατόν μηδενικά.

Επιμερισμός των προτεραιοτήτων

Το πρώτο που πρέπει να κάνει κανείς δηλαδή είναι να διαχωρίσει την πραγματικότητα του ονείρου από την πραγματικότητα τη εγρήγορσης.

Αυτό ακριβώς που κάνει αυτόματα και φυσικά και το όνειρο δηλαδή. Γιατί το όνειρο συμβαίνει πραγματικά πάντα όταν κοιμόμαστε, δηλαδή ο εαυτός μας διαχωρίζεται αυτόματα από τη λογική πραγματικότητα όπου στην εγρήγορση συμβαίνουν τα πάντα για μας με έναν συγκεκριμένο λογικό τρόπο.

 Όταν κοιμόμαστε όμως η λογική παύει να ισχύει και τα πάντα συμβαίνουν αλληγορικά.

Άλλο πράγμα βλέπεις δηλαδή στο όνειρο και άλλο πράγμα είναι αυτό που βλέπεις, όσο κι αν το πιστεύεις εσύ μες στο όνειρο και το φοβάσαι ή αισθάνεσαι οποιαδήποτε έντονα συναισθήματα γι’ αυτό και δεν είναι απαραίτητο καθόλου, ούτε πρέπει να  κουβαλάς μαζί σου όταν ξυπνάς αυτή τη συγκεκριμένη πραγματιστική ή θυμική ονειρική εικόνα στη μνήμη σου ως ανάμνηση στην εγρήγορση, όπου δεν ισχύει καθόλου και να την ερμηνεύεις λογικά κι ελεύθερα.

Η πρωινή έγερση

 Όμως, όπως τα είπαμε, η θυμική ηρεμία έχει ήδη εγκατασταθεί με το συγκεκριμένο όνειρο και αυτό δεν αλλάζει όταν ξυπνήσουμε, όπως πραγματικά ήρεμοι κι αθώοι σαν τα μικρά παιδιά ξυπνάμε όλοι μας συνήθως τα πρωινά.

 Είναι πολύ γνωστή και πολύ χαρακτηριστική η ψυχική ηρεμία της πρωινής έγερσης και δεν είναι ανάγκη να θυμηθούμε καν τι ονειρευτήκαμε για να λειτουργήσει η ονειρική θυμική υπόθεση ή διάθεση, που συμβαίνει στη διάρκεια του ύπνου αποκλειστικά κι εξ ολοκλήρου ξεχωριστή πάντα και οπωσδήποτε και πέρα από κάθε λογική της εγρήγορσης όπου ισχύουν άλλα, αρκεί να μην μπερδεύουμε καθόλου τον εφιάλτη που ζήσαμε με την όποια  εμπειρία της εγρήγορσης.

Η Αμερικανίδα                                                                        

Εγώ ως παράδειγμα έχω μια προσωπική εμπειρία μου με μια φιλενάδα που είχα και ερχόταν πολύ παλιά από την Αμερική κάθε καλοκαίρι και περνούσαμε μαζί κάποιους μήνες και στη διάρκεια αυτών των κοινών διακοπών εγώ ήμουν ευτυχής και πολύ ήρεμος φυσικά αλλά έβλεπα τις πρώτες κοινές μας μέρες ή νύχτες καλύτερα και ορισμένους τρομακτικούς εφιάλτες που  τους ερμήνευα και τους δεχόμουν πάντα απλά ως απαραίτητη και πολύ σημαντική εσωτερική διαδικασία κάθαρσης της ψυχής μου από χρόνια ή διάφορα άγχη και φοβίες που τα αισθανόμουν όλα και τα αποδεχόμουν και τα ξεχνούσα αμέσως, αφού αισθανόμουν ότι οι εφιάλτες αυτοί απλά είχαν επιτελέσει το πολύ σημαντικό καθήκον τους, που ήταν η αποφόρτιση και ηρεμία της ψυχής μου,  την οποία ένιωθα έτσι ακριβώς και χωρίς να μπερδεύω καθόλου τους εφιάλτες με την πραγματικότητα όπου ίσχυαν εντελώς διαφορετικά πράγματα και ήμουν και ακόμα αισθάνομαι απόλυτα σίγουρος ότι αυτή ήταν εκ μέρους μου μια πολύ συνετή αντιμετώπιση της όλης υπόθεσης. Ποτέ κανείς δεν πρέπει να αναμειγνύει τους εφιάλτες με την πραγματικότητα, αλλά να είναι ευτυχής που είδε έναν εφιάλτη και τον απάλλαξε από διάφορα ψυχικά προβλήματα.

Δεν πρέπει με άλλα λόγια ο άνθρωπος να μπερδεύει τις ερμηνείες ή τις αναμνήσεις των ονείρων με την πραγματική θυμική λειτουργία των ονείρων, η οποία συμβαίνει αποκλειστικά στη διάρκεια ενός ονείρου, το οποίο δεν είναι καθόλου υποχρεωμένος να θυμηθεί όταν ξυπνάει.  

Η φυσιολογία του ύπνου και του ονείρου είναι ρυθμισμένες από αιώνες εκ των πραγμάτων με αυτόν τον φυσικό τρόπο της πλήρους απομόνωσης της ονειρικής κατάστασης από την πραγματική και αυτό πρέπει να το σεβόμαστε απόλυτα όλοι πάντα.

Θυμικά και λογικά προβλήματα

Με άλλα λόγια ο άνθρωπος δεν πρέπει να μπλέκει τις αναμνήσεις ενός εφιάλτη με την κανονική ροη της πραγματικότητας, όπου σίγουρα ισχύουν άλλα και εντελώς διαφορετικά πράγματα και μια παντελώς διαφορετική αίσθηση των προτεραιοτήτων.

Δηλαδή, άλλα θέματα είναι σημαντικά στα όνειρα (η εξισορρόπηση και η γαλήνη του θυμικού αποκλειστικά) και άλλα στη λογική πραγματικότητα, όπου μας απασχολεί έντονα πάντα η αντιμετώπιση, η κατανόηση και η επίλυση κάποιων λογικών θεμάτων και μάλιστα προβλημάτων.

Ο πραγματικός κρυφός μηχανισμός

Εξάλλου γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο συμβαίνουν πάντα τα όνειρα διαχωρισμένα και ξεχωριστά από τις εμπειρίες της πραγματικότητας, με έναν σοφό και πολύ ακριβή μηχανισμό:

Πρώτα κοιμόμαστε και απομονώνουμε τον εαυτό μας εντελώς από τα αισθήματα της περιβάλλουσας πραγματικότητας και μετά από κάποια ώρα συμβαίνει το όνειρο, ενώ η ψυχή μας (και η αντίληψή μας) βρίσκονται βυθισμένες στον ύπνο και σε πλήρη αισθητήρια απομόνωση και μετά το όνειρο βυθιζόμαστε πάλι στον ύπνο και μετά από λίγη ώρα ξυπνάμε τελικά.

Έτσι  το όνειρο συμβαίνει ενώ η ψυχή μας βρίσκεται σε πλήρη ονειρική απομόνωση  από τη λογική πραγματικότητα, μια κατάσταση που δεν είναι καθόλου μα καθόλου τυχαία, αλλά αναπόφευκτο τελικό αποτέλεσμα πολύ προσεκτικών χειρισμών που έχουν κατακτηθεί σταγόνα τη σταγόνα μέσα από την αργόσυρτη εξέλιξη πολλών αιώνων και δεν πρέπει να ακυρώνουμε αυτήν την απομόνωση εμείς με τις άκαιρες εκ των υστέρων επιλογές μας.

  

Δηλαδή

Στην εγρήγορση μέγιστος και πρώτιστος οπωσδήποτε στόχος της ψυχής μας είναι η απόπειρα να καταλάβει λογικά κάποιες εικαστικές ή λεκτικές πραγματιστικές εικόνες, ενώ στα όνειρα αποκλειστικός σχεδόν στόχος είναι η εκτόνωση των αόρατων θυμικών φορτίων, που εκπροσωπούν αυτές οι ονειρικές εικόνες, με το να αντιλαμβάνεται αυτόματα ο εαυτός μας κάποια κατάλληλα χωροχρονικά σύμβολα που ενεργειακά  είναι ισόποσα.

 ☼

Διεθνής αναγνώριση του Σάκη Τότλη

Εξώφυλλο του αμερικανικού περιοδικού Dreamtime

Αναγνωρίζεται και επιβεβαιώνεται διεθνώς η χωρο-χρονική και συναισθηματική θεωρία για τα όνειρα, του Εδεσσαίου συγγραφέα Σάκη Τότλη, την οποία επεξεργάζεται εδώ και αρκετά χρόνια. Λεπτομέρειες στο κείμενο που ακολουθεί. 

ΔΕΕ

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΩΣ ΧΩΡΟΣ, ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

Φέτος ήταν η χρονιά για τη θεωρία των ονείρων του Σάκη Τότλη.

Πρώτη φετινή δημοσίευση: Ένα άρθρο για τη θεωρία από το περιοδικό DREAM TIME (vol. 28, no. 1, Winter 2011, pp. 10-13, 32-34) του ASDREAMS, μια παγκόσμια ένωση (Association) για την μελέτη και ερμηνεία των ονείρων με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Διευθυντής του περιοδικού και της ένωσης AS Dreams είναι ο Richαrd Russo, αμερικανός συγγραφέας, με βραβείο Pulitzer 2002, για τα έργο του “The Empire Falls”. Ειδική σύμβουλος έκδοσης του περιοδικού σήμερα και άμεσος συνεργάτης του κυρίου Russo, είναι η κυρία Deirdre Barrette, καθηγήτρια ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Harvard. Η κυρία Barrette, επί χρόνια διευθύντρια του AS Dreams παλιότερα και παγκόσμια αυθεντία στη μελέτη των ονείρων, εκφράστηκε πολύ θετικά για τη θεωρία του Σάκη Τότλη και εισηγήθηκε στο περιοδικό να τη δημοσιεύσει.

Δεύτερη φετινή δημοσίευση: Μια ακόμη πολύ σημαντική δημοσίευση για τη χωρο-χρονική και συναισθηματική θεωρία των ονείρων του εδεσσαίου συγγραφέα Σάκη Τότλη έγινε στο επιστημονικό περιοδικό NAJMS (North American Journal of Medical Sciences - Περιοδικό της Βορείου Αμερικής για τις Ιατρικές Επιστήμες.) Πρόκειται για ένα περιοδικό, που εκδίδει τακτικά 12 τεύχη ετησίως με ιατρικά θέματα παγκοσμίου ενδιαφέροντος και μπορεί να το βρει ο καθένας από κάθε χώρα του κόσμου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.scopemed.org/?mno=8294, η οποία, όπως αναφέρει σχετικά το ίδιο το περιοδικό, δέχεται μισό εκατομμύριο κλήσεις το μήνα.

Αυτή η δημοσίευση της θεωρίας του Σάκη Τότλη έγινε στο τεύχος Ιουνίου του 2011, (Totlis A. The dream as space, time and emotion. North Am J Med Sci . 2011; 3(6): 302-315. doi:10.4297/najms.2011.3202 - PDF Fulltext (588 KB).

Στην ουσία το άρθρο αποδίδει σε έκταση τα λόγια της γνωστής διάλεξης (Το όνειρο ως Χώρος, Χρόνος και Συναίσθημα), που έχει δώσει ο συγγραφέας σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας (Βέροια, Γρεβενά, Χρυσούπολη Καβάλας, Λαμία, Θεσσαλονίκη, Έδεσσα – Μέγας Αλέξανδρος). Την ίδια διάλεξη, με το ίδιο θέμα αλλά στα αγγλικά, έδωσε αυτόν τον Ιούνιο του 2011 και στην πόλη Kerkrade της Ολλανδίας, στο Μεσαιωνικό μοναστήρι του Rolduc, προσκεκλημένος στην ετήσια συγκέντρωση των μελών του ASDREAMS, της Παγκόσμιας Ένωσης για τη Μελέτη των Ονείρων, (International Association for the Study of Dreams).

Τρίτη φετινή δημοσίευση: Το παρακάτω πολύ εκτενές άρθρο του Σάκη Τότλη δημοσιεύτηκε από την καθημερινή εφημερίδα των Αθηνών «Ελευθεροτυπία», στο ένθετο Βιβλιοθήκη στις 2 Ιουλίου του 2011.

Η κατανόηση της πραγματικότητας και το όνειρο

Το αίσθημα

Σύμφωνα με τα φιλοσοφικά λεξικά, αίσθημα είναι το απλούστερο αισθητήριο μήνυμα που παίρνουν τα αισθητήρια όργανά μας από το περιβάλλον, η αφή του βελούδου, το κόκκινο χρώμα, η νότα σολ, η μυρωδιά του σκόρδου, η γεύση της φράουλας.

«Αίσθημα είναι το πρώτο και απλούστερο γεγονός για τη συνείδηση», όπως το εκφράζει ακριβώς ο Χρ. Ανδρούτσος στο φιλοσοφικό λεξικό του. Γι’ αυτό, «αίσθημα» είναι η απλούστερη συνεύρεση της συνείδησης με την ενέργεια του περιβάλλοντος με πολύ συγκεκριμένο, σωστό και αδιάβλητο τρόπο.

Πολλοί άνθρωποι αμφιβάλλουν για τη δυνατότητα των αισθητήριων οργάνων να προσλάβουν σωστά την πραγματικότητα, αλλά αυτή είναι η αλήθεια, όπως την έχει διατυπώσει πολύ σωστά ο Επίκουρος από πολύ παλιά. Σήμερα, με την πρόοδο της επιστημονικής κατανόησης, μπορούμε να εκφράσουμε αυτές τις ίδιες ιδέες πολύ καλύτερα.

* Η αφή του βελούδου είναι συγκεκριμένη ενέργεια πίεσης στους απτικούς αισθητήρες, που δεν μπορείς να την μπερδέψεις με το αίσθημα του γυαλόχαρτου, ας πούμε. Το κάθε αισθητήριο ερέθισμα κατέχει μες στην πραγματικότητα την ιδιαίτερη θέση του με πολύ συγκεκριμένο τρόπο και άλλο πράγμα είναι η αφή του βελούδου, άλλο πράγμα απολύτως είναι η αφή του γυαλόχαρτου.

* Το κόκκινο χρώμα, είναι συγκεκριμένη συχνότητα στο φάσμα του φωτός, που διεγείρει με συγκεκριμένο τρόπο τα οπτικά αισθητήρια, τα μάτια.

* Η νότα σολ, είναι συγκεκριμένη ηχητική ενέργεια, που διεγείρει με συγκεκριμένο τρόπο τα ακουστικά μας αισθητήρια, τα αυτιά.

* Η μυρωδιά του σκόρδου είναι συγκεκριμένη χημική ενέργεια στους οσφρητικούς αισθητήρες.

* Η γεύση της φράουλας είναι συγκεκριμένη χημική ενέργεια στους γευστικούς κάλυκες.

Η φιλοσοφική κατανόηση

Η φιλοσοφία μπορεί να κατανοήσει καλύτερα ότι το αίσθημα είναι μια συγκεκριμένη, πιστή και υποχρεωτική εμπειρία για την αντίληψη και τη συνείδηση. Ένα κόκκινο μήλο μες στο οπτικό μας πεδίο το βλέπουμε υποχρεωτικά και μάλιστα το βλέπουμε υποχρεωτικά ως αυτό που είναι, ως κόκκινο, γιατί αυτή είναι η συγκεκριμένη συχνότητα που έχει το κόκκινο χρώμα στο φάσμα του φωτός και η συνείδησή μας, μια ποσότητα ενέργειας στην ουσία και αυτή, δεν μπορεί ποτέ να αποστασιοποιηθεί από τη συγκεκριμένη αισθητήρια εντύπωση, γιατί η συνείδησή μας δεν μπορεί να αλλάξει τη σχέση της με τη συγκεκριμένη οπτική ή όποια ενέργεια, από την οποία εξαρτώνται και η συνείδησή μας και τα πάντα με απόλυτο τρόπο πάντα. Είναι σχέση ενέργειας προς ενέργεια, γι’ αυτό η σχέση της συνείδησής μας με την ενέργεια είναι συγκεκριμένη, πιστή και αδιάβλητη πάντα, όπως και με όλα τα αισθήματα.

Η εγκυρότητα των αισθημάτων

Πολλές απόπειρες έχουν γίνει κατά καιρούς να διαβληθεί η εγκυρότητα των αισθημάτων και της αισθητήριας αντίληψης, λες και είναι δυνατό να στηριχτεί οπουδήποτε αλλού κάποια εγκυρότερη αντίληψη της πραγματικότητας.

Οι επικούρειοι έχουν απαντήσει από παλιά σε αυτές τις αμφιβολίες για την εγκυρότητα των αισθήσεων με συγκεκριμένα επιχειρήματα. Αν, είπαν, από μακριά βλέπουμε έναν πύργο κοντό και στρόγγυλο και από κοντά τον δούμε ψηλό και τετράγωνο, η διαφορετική αντίληψη του ιδίου πράγματος οφείλεται στην απόσταση και στον αέρα που παρεμβάλλεται ανάμεσα σε μας και τον πύργο, που αλλοιώνει το οπτικό αίσθημα από μακριά. Λάθος μπορεί να κάνει η κρίση μας, αλλά όχι η αντίληψή μας. Αυτή είναι απολύτως σωστή πάντα, αφού πάντα αποδίδει πιστά αυτό που φαίνεται, όπως φαίνεται, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες που το κοιτάμε. Βλέπουμε έναν πύργο στρόγγυλο από μια συγκεκριμένη απόσταση, όπως αυτός έτσι ακριβώς φαίνεται από μακριά, γιατί πρέπει να δούμε και όλο τον αέρα ως τον πύργο και τον πύργο στρογγυλό, ως το τελικό αποτέλεσμα όλων αυτών. Όταν δούμε από κοντά τον πύργο, θα τον δούμε σωστά. Από κοντά κρίνονται καλύτερα πάντα τα πράγματα τελικά.

Η αλήθεια από κοντά

Αν από μακριά δούμε κάποιον να έρχεται και πιστέψουμε ότι είναι ο Πλάτων, και από κοντά δούμε ότι πραγματικά είναι ο Πλάτων, τότε έχουμε επιμαρτύρηση στην αρχική μας εντύπωση. Αν από κοντά δούμε ότι είναι κάποιος άλλος, τότε έχουμε αντιμαρτύρηση. Η επιμαρτύρηση και η αντιμαρτύρηση είναι τα ύστατα κριτήρια της αλήθειας, επειδή γίνονται με ασφαλή ενάργεια, και αυτή η ενάργεια είναι «το θεμέλιο και η βάση» της σωστής αντίληψης, γιατί ενάργεια είναι η επαρκής ενέργεια για ασφαλή κρίση. Αυτή η εναργής σχέση της ψυχής μας με την ενέργεια του περιβάλλοντος μέσα από την πολύ συγκεκριμένη κι εναργή ενεργοποίηση των αισθητηρίων οργάνων μας είναι άμεση, πιστή, απόλυτη, αδιάβλητη. Κανονικά, λοιπόν, δεν πρέπει να αμφισβητούμε αυτό που βλέπουν με ενάργεια τα μάτια μας, γιατί αυτή είναι που μας συνδέει με τα πράγματα με πολύ συγκεκριμένο, ορθό, μοναδικό και αδιάβλητο τρόπο, αρκεί να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχουν παράγοντες που αλλοιώνουν την πιστότητα του εναργούς αισθήματος.

Η νοητική αναλογία

Η αυτόματη επίγνωση και καταγραφή όλων των αισθητήριων εντυπώσεων εξαρτάται, λοιπόν, πιστά και άμεσα από την εναργή ενέργεια με απόλυτη εγκυρότητα. Η πιστή και αληθής εκφορά και η αληθής λεκτική απόδοση όλων αυτών είναι άλλη υπόθεση, γιατί, αν θέλουμε λέμε και ψέματα, κάτι που είναι στην απόλυτη βουλητική ευχέρειά μας.

Υπάρχει όμως και ένα πολύ μεγάλο τίμημα, όσο κι αν αυτό δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό και κατανοητό από την αρχή. Ο λόγος και η λεκτική περιγραφή κανονικά είναι προαιρετικά, όμως, η ψυχή μας δεν ισορροπεί και δεν ησυχάζει παρά μόνον όταν ο νους εκφράσει με λόγια ακριβώς αυτό που αντιλαμβάνεται η συνείδηση με εικόνες, χωρίς καμία αντίθεση με οτιδήποτε απολύτως, μέσα σε ένα γενικότερο λογικό σύνολο.

Τα αισθητήρια όργανα αντιλαμβάνονται πάντα σωστά, αλλά ο νους πρέπει να τα καταλαβαίνει και να λέει πάντα την αλήθεια, κάτι όχι και πολύ εύκολο πάντα, γιατί η πραγματικότητα που βλέπουμε και γενικότερα που αντιλαμβανόμαστε γύρω μας είναι πολύ πιο ακατανόητη, άγρια κι επικίνδυνη για την ευαίσθητη ψυχή μας απ’ ό,τι θα μπορούσε να καταλάβει κανείς με την πρώτη ματιά. Το γεγονός ότι τη «βλέπουμε» συνεχώς και την «καταλαβαίνουμε» συνήθως, δεν σημαίνει καθόλου απολύτως ότι την έχουμε ερμηνεύσει από κοινού όλοι σωστά και πλήρως.

Όλοι βλέπουμε πάντα τα ίδια πράγματα, αλλά η κρίση μας πάνω σε αυτά διαφέρει. Πολλές διαφορετικές απόψεις μπορούν να ακουστούν γι’ αυτά τα ίδια πράγματα που βλέπει και τα καταλαβαίνει διαφορετικά ο καθένας, ανάλογα με τις προσλαμβάνουσες και τις γενικότερες πεποιθήσεις του και τα γενικότερα προσωπικά ή συλλογικά του συμφέροντα.

Όλοι μας βρισκόμαστε συνεχώς σε πολύ πιο δύσκολο κι επικίνδυνο περιβάλλον απ’ ό,τι καταλαβαίνουμε και δεχόμαστε και οι διάφορες λύσεις που δίνει ο εκάστοτε πολιτισμός κάθε φορά, για να αποφύγουν τα χειρότερα οι άνθρωποι, δεν είναι ούτε οι καλύτερες ούτε οι λογικότερες. Οι ισλαμιστές, για παράδειγμα, έχουν δώσει με την μπούργκα μια πολύ πρωτόγονη και όχι ιδιαίτερα λειτουργική λύση, για την πολύ επικίνδυνη εικόνα που μπορεί να αποδώσει η γυναίκα στο περιβάλλον και ιδιαίτερα στα κυρίαρχα αρσενικά μέλη της κοινωνίας.

Η λογική

Οι σχέσεις των βουλητικών λεκτικών περιγραφών με τις αυτόματες αισθητήριες εντυπώσεις δεν πρέπει να ανατρέπονται ποτέ και για τίποτα, για να έχει μια αξία ο λόγος. Όταν τα μάτια μας δουν κόκκινο ένα μήλο και ο λογικός, σωστός κι έντιμος νους πρέπει να δεχτεί και να πει ότι «είδα ένα κόκκινο μήλο». Οποιαδήποτε άλλη λεκτική περιγραφή (πράσινο μήλο ή πιάτο, καρέκλα κ.τ.λ.) είναι λανθασμένη και δεν ηρεμεί την ψυχή μας. Γιατί, ναι, η ενέργεια μες στην ψυχή μας ισοσκελίζεται και η διαφορά μηδενίζεται και η ψυχή μας ηρεμεί μόνον όταν ο νους εκφέρει ακριβώς μια σωστή λεκτική περιγραφή. Όταν, δηλαδή, πει την αλήθεια. Αλλιώς δεν γίνεται.

Φιλοσοφικά, «αλήθεια» είναι η πιστή περιγραφή των πραγμάτων. Όταν περιγράφουμε λεκτικά ακριβώς αυτό που είδαν τα μάτια μας ή άκουσαν τ’ αυτιά μας ή αντιλήφθηκε όποιο άλλο αντιληπτικό μας αισθητήριο όργανο, τότε λέμε την αλήθεια και αυτή είναι η μοναδική σωστή ανταπόκριση του νου και της ψυχής στην οποιαδήποτε ενέργεια μας περιτριγυρίζει με πολύ συγκεκριμένο τρόπο από παντού και με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Η αληθής λεκτική περιγραφή της αυτόματης αντίληψης πρέπει να είναι σωστή και σταθερή σε όλες τις εκφάνσεις της πραγματικότητας και να την ακολουθεί πιστά ως τις πιο αφηρημένες αναλογίες της. Για τη λογική, δεν υπάρχει η παραμικρή αφηρημένη αναλογία που να καταστρατηγεί μικρό ή μεγάλο μέρος της πραγματικότητας. Αυτό είναι η λογική, μια γενική και σταθερή περιγραφή των πραγμάτων, όπου η κάθε αλήθεια έχει τη συγκεκριμένη θέση της σε συγκεκριμένη και σταθερή σχέση με όλες τι άλλες αλήθειες, ως την παραμικρότερη αφηρημένη αναλογία. Πρώτη και μεγαλύτερη αμαρτία είναι στην ουσία η απομάκρυνση της βούλησης από την πραγματικότητα, την αλήθεια και τη λογική και τιμωρείται αυτομάτως αργά ή γρήγορα από τα ίδια τα πράγματα.

Η θυμική διέγερση

Κανονικά, αν πούμε ψέματα, αν πούμε ότι το μήλο που είδαμε ήταν πράσινο, τότε μέσα μας ξεσπάει συναισθηματική ταραχή, αδιόρατη, μικρή ή μεγάλη, ανάλογα με την εντιμότητά μας και τη γενικότερη σημασία που έχει αυτό το ψέμα που θα πούμε. Το συναίσθημα είναι ψυχική ενέργεια, (ενέργεια μες στην ψυχή μας), που παράγεται μες στο θυμικό μας από την αντιδιαστολή και τη διαφορά μεταξύ νου και συνείδησης, μεταξύ, δηλαδή, των δύο κύριων λειτουργικών ψυχικών κέντρων, που διαχειρίζονται την άμεση αισθητήρια αντίληψη και την προαιρετική νοητική περιγραφή και απόδοσή της, που γίνεται με λόγια. Όταν πούμε ψέματα, αντιδιαστέλλονται τα λόγια μες στο νου με την εικόνα που είδε η συνείδηση. Ακόμα χειρότερα, αντιδιαστέλλεται η ενέργεια μες στο νου με την ενέργεια μες στη συνείδηση, με αποτέλεσμα έναν γενικότερο αποσυντονισμό και μια θυμική ταραχή (μια ενεργειακή ταραχή μες στο θυμικό), που μπορεί να γίνει φανερή και ως σωματική ταραχή, επειδή το σώμα, (το μυοσκελετικό σύστημα), ακολουθεί πάντα τις ψυχικές φορτίσεις που αναπτύσσονται στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.

Τα μηχανήματα ανίχνευσης του ψεύδους

Τις απειροελάχιστες αυτές ψυχικές διαταραχές που προκαλούν αρχικά μέσα μας τα ψέματα δεν τις καταλαβαίνουμε εύκολα κι άμεσα εμείς, συνδέοντας ισχυρά τα αποτελέσματα με τις αιτίες και τις αφορμές τους, αλλά σήμερα τις συλλαμβάνουν και τις μετρούν με κάθε λεπτομέρεια τα μηχανήματα ανίχνευσης του ψεύδους. Διαστολή της κόρης του οφθαλμού, αλλαγή πίεσης στο αίμα, αύξηση ή μείωση της θερμοκρασίας, των καρδιακών παλμών κ.τ.λ. Όλες αυτές οι αδιόρατες αρχικά, αλλά καίριες ψυχοσωματικές αλλαγές εξαρτώνται από την ενεργοποίηση του θυμικού με τα ψέματα που λέμε. Όπως ακριβώς το έθεσε ο Επίκουρος από πολύ παλιά: «ο δίκαιος αταρακτότατος, ο δ’ άδικος πλείστης ταραχής γέμων».

Με αυτά γίνεται φανερό ότι απόλυτο ζητούμενο για τον μακάριο βίο είναι όντως το «ατάρακτο» της λειτουργικής μας ψυχής, μια νηφάλια εσωτερική κατάσταση που δεν διεγείρει τα μηχανήματα ανίχνευσης του ψεύδους. Σύμφωνα με τον Επίκουρο, αυτή η αταραξία είναι ο μέγιστος ψυχικός στόχος και πρέπει να είναι η μέγιστη επιδίωξη για όλους τους ανθρώπους πάντα. Πολύ σωστά. Αυτή η αταραξία της ψυχής είναι το μέγα ζητούμενο, γιατί φανερώνει στην πράξη ότι η ενέργεια μες στην ψυχή μας είναι σε αγαστό ισοζύγιο και αρμονία με κάθε άλλη ενέργεια γύρω μας και μέσα μας πρώτα, μεταξύ των διάφορων ψυχικών κέντρων.

Το δίλημμα

Και όμως, αυτή η μέχρις εδώ πολύ λογική και απλή προσέγγιση και ανάλυση τόσων σημαντικών πραγματικών θεμάτων (ενέργεια, αίσθημα, αλήθεια, ψέμα, λογική, θυμικό, κ.τ.λ.), δεν μπορεί να γίνει κατανοητή ή αποδεκτή έστω από πολλούς ανθρώπους, γιατί ο καθένας έχει διαφορετικές απόψεις, σκέψεις και πεποιθήσεις, ανάλογα με τις προσλαμβάνουσες που έχει ήδη κατανοήσει και αποδεχτεί από καιρό. Είπαμε ότι λάθος δεν μπορεί να κάνει η αντίληψή μας, η οποία βλέπει πάντα κόκκινο το κόκκινο μήλο, το λάθος, όμως, μπορεί να το κάνει πολύ καλά η κρίση μας.

Οι χριστιανοί, για παράδειγμα, είναι κάθετα κατά της ίδιας της κοινής λογικής, επειδή αυτή αντιστρατεύεται τη θεία αποκάλυψη, που για κάθε καλό χριστιανό είναι η κύρια και αδιάψευστη πηγή κάθε γνώσης. Τα πράγματα, δηλαδή, είναι πιο περίπλοκα και αντικρουόμενα απ’ όσο μπορεί να φαίνονται με την πρώτη ματιά και θα πρέπει κάποιοι άνθρωποι να παρατήσουν ακόμη και τη θρησκευτική πίστη τους για να αποδεχτούν κάποιες απλές λογικές σκέψεις. Δυσεπίλυτο δίλημμα, που προκύπτει οπωσδήποτε από τις κατά καιρούς και κατά περίπτωση διαφορετικές ερμηνείες της πραγματικότητας.

Ο συγγραφέας του παρόντος πρώτα κατανόησε με πολύ απλό και λογικό τρόπο πώς συμβαίνουν τα όνειρα και μετά κατανόησε και δέχτηκε ότι στην πραγματικότητα ισχύουν όλα με αυτόν τον τρόπο, γιατί όλα, και όνειρα και πραγματικότητα, είναι σχετικά αναγκαστικά και αλληλεξαρτώμενα στο ενιαίο κομπολόι της πραγματικότητας. Η ενέργεια είναι μία και ισχύει ισοδύναμα και σταθερά για όλα τα φαινόμενα παντού (στον χώρο) και πάντα (στον χρόνο), ακόμη και του ονείρου.

Το όνειρο

Καίρια και καθοριστική σε αυτήν την περίπτωση ήταν η τυχαία παρατήρηση και ανακάλυψη από τον συγγραφέα του παρόντος ότι οι παραστάσεις του ονείρου έχουν κατά κανόνα συγκεκριμένη χωροχρονική δομή, που είναι πανομοιότυπη με κάποια εικόνα της πρόσφατης πραγματικότητας.

(Για παραπομπές όρα σχετικές δημοσιεύσεις του συγγραφέα στα επιστημονικά περιοδικά:

- Αρχαιολογία και Τέχνες, 2001, τεύχος 81, σ.σ. 27-35,

- Dream Time, vol. 28, no. 1, Winter 2011, pp. 10-13, 32-34,

- NAJMS (Northern American Journal of Medical Sciences – επιστημονικό Περιοδικό της Βορείου Αμερικής για τις Ιατρικές Επιστήμες, June 2011, Volume 3. No. 6. pps 302-315).

Ας αναλύσουμε αυτή τη φαινομενικά αθώα δήλωση κάπως καλύτερα. Αν δω στον ύπνο μου ένα κόκκινο μήλο ανάμεσα σε δύο πράσινα, αυτό σημαίνει ότι στην πρόσφατη πραγματικότητα, πριν από το όνειρο, θα πρέπει να είχα δει κάποια εικόνα με παρόμοια χωροχρονική δομή, αν και με άλλα οπτικά στοιχεία, π.χ. ένα κόκκινο ροδάκινο ανάμεσα σε δύο πράσινα.

Τι μπορεί να σημαίνει για τον καθένα αυτή η πολύ σημαντική παρατήρηση; Για τον συγγραφέα του παρόντος σήμαινε πρώτα και οπωσδήποτε το οφθαλμοφανές και αυτονόητο, ότι σίγουρα στο όνειρο αναπαράγονται παρόμοιες χωροχρονικές δομές κάποιας πρόσφατης πραγματικότητας με άλλες (συμβολικές) εικόνες.

Από εκεί άρχισαν τα «γιατί;», τα οποία δεν είχαν τέλος. Έπρεπε να έχουν όμως όλα απόλυτη λογική συνέπεια. Όλη η απέραντη πραγματικότητα έπρεπε να γίνει λογικά κατανοητή με τέτοιον τρόπο, που το όνειρο να συμβαίνει πολύ λογικά ακριβώς όπως το είπαμε. Για να δεχτούμε, δηλαδή, πως συμβαίνει το όνειρο οφείλουμε πρώτα να καταλάβουμε και να δεχτούμε πως συμβαίνει η πραγματικότητα και οι απαντήσεις, για τον τρόπο που συμβαίνει η πραγματικότητα, είναι όλες αυτές που δόθηκαν στο πρώτο μέρος του παρόντος. Ότι κεντρική λειτουργική αιτία της πραγματικότητας και όλων των άπειρων εκφάνσεών της είναι η ενέργεια, ακόμη και για τον τρόπο που συμβαίνει το όνειρο.

Πώς (και γιατί) συμβαίνει το όνειρο

Σύμφωνα με όλες αυτές τις λογικές που αναφέραμε αναλυτικά ως εδώ, το όνειρο συμβαίνει για να διορθώσει η ψυχή τη στάση της απέναντι στη διέγερση από κάποιο αισθητήριο υλικό που δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να δει ή να αντιληφθεί σωστά στην πραγματικότητα της πρόσφατης εγρήγορσης. Παρά τους φόβους και τα διαφορετικά φαινόμενα, το όνειρο είναι ένα ψυχικός μηχανισμός στην υπηρεσία της ψυχής, γιατί παίζει έναν πολύ σημαντικό αυτόματο ρόλο στον τρόπο που η ψυχή διαχειρίζεται την ενέργεια για να επανακάμψει στην αταραξία.

Η αταραξία

Ορίσαμε την αταραξία της ψυχής ως την κατάσταση που φανερώνει ότι η ψυχή μας είναι σε αγαστό ισοζύγιο και αρμονία με κάθε ενέργεια γύρω μας και μέσα μας, μεταξύ των διάφορων ψυχικών κέντρων. Το πρόβλημα, δηλαδή, ξεκινά με την αντιδιαστολή της ψυχής από την ενέργεια, κάτι που συμβαίνει όταν η ψυχή μας αντιμετωπίζει πρόβλημα να δει μια εικόνα, επειδή δεν μπορεί (σκοτάδι, ταχύτητα ή όποια άλλη ασάφεια κ.λ.π.) ή δεν θέλει (ασχήμια, ανηθικότητα ή όποια άλλη ενόχληση κ.τ.λ.). Τότε η ψυχή μας παίρνει απόσταση από τα πράγματα, κάτι που δημιουργεί μέσα της μια θυμική ένταση, η οποία παραμένει εκεί μέχρι το επόμενο όνειρο, όταν το εκκρεμές αυτό θυμικό δυναμικό ενεργοποιείται ξανά (όλοι γνωρίζουμε ότι στα όνειρά μας υπάρχουν έντονα συναισθήματα) και ενεργοποιεί ανάλογες παραστάσεις από τη μνήμη (όλοι γνωρίζουμε ότι τα όνειρα συμβαίνουν με παραστάσεις). Αυτό που αγνοούσαμε ήταν ότι αυτές οι παραστάσεις του ονείρου έχουν παρόμοια χωροχρονική δομή με κάποιες πρόσφατες εικόνες, που δημιούργησαν αρχικά όλα αυτά τα προβλήματα.

Γιατί;

Η ψυχή μας δέχεται άλλες εικόνες μες στο όνειρο, αλλά με τα ίδια δεδομένα χώρου και χρόνου, που είναι πολύ σημαντικό. Με τον τρόπο αυτό γίνεται δυνατό να ξανασυμβεί η ίδια απωθημένη ενέργεια, που εκκρεμεί μέσα μας, με αποκλειστικό σκοπό να δαπανηθεί και να λήξει για την ψυχή μας, η οποία επανακάμπτει στην αταραξία και στη γαλήνη.

Αυτό είναι το μέγα ζητούμενο για την ψυχή μας και στο όνειρο και στην πραγματικότητα της εγρήγορσης, γιατί η ψυχή μας είναι καλά μόνον όταν βρίσκεται σε αγαστή αρμονία με κάθε ενέργεια στο περιβάλλον. Η ψυχή μας διαχειρίζεται ενέργεια πάντα, και στην εγρήγορση και στο όνειρο, με τον ίδιο απόλυτο στόχο πάντα, την εσωτερική μας αταραξία.

Σάκης Τότλης